conjurator

conjurator 1 conspirator. b fellow juror. s854 audierunt ‥ ~ores predicti quod ‥ [rex] Judetham ‥ reginam appellabat et in mensa ad latus suum convivari faciebat M. Par. Maj. I 385 (cf. (v. conjurare 1a)).  b ea que ipsi proferunt in veredicto suo didicerunt ab uno ex ~oribus suis Bracton 143b; si ad legem faciendam defuerit aliquis de xij ~oribus Fleta 98. 2 conjurer (of spirits). conjurer, adjurator, con-, exorcista CathA.