corroboro
corroboro, to strengthen, invigorate, make strong, corroborate
Could not find conroboratis in Logeion dictionaries.
conroboratis present active indicative 2nd plural, perfect passive participle neuter dative plural, perfect passive participle feminine dative plural, perfect passive participle neuter ablative plural, perfect passive participle masculine dative plural, perfect passive participle feminine ablative plural, perfect passive participle masculine ablative plural of corroboro
cor-rōbŏro (conr-), āvi, ātum, 1, v. a., to strengthen or invigorate, to make strong, to corroborate (in good prose; most freq. in Cic.).
- I Lit.: (puerilis tua vox) se corroboravit, Cic. Sest. 4, 10: cum is jam se corroboravisset ac vir inter viros esset, i.e. had become stronger, greater, was grown up, id. Cael. 5, 11; cf. id. ib. 17, 41; Suet. Tib. 11: cerebrum, Plin. 11, 37, 49, § 134: stomachum, id. 20, 23, 99, § 263: torpentis membrorum partis, id. 24, 4, 7, § 13: militem opere assiduo, Suet. Galb. 6: palmitem, Col. 4, 24, 10; cf. id. 4, 12, 2.—
- II Trop.: mens hominis usque eo philosophiam ipsam corroborat, ut virtutem efficiat, etc., Cic. Ac. 2 (Luc.), 10, 31: virtutem, id. Fl. 26, 63: corroborare et confirmare ingenia, id. Lael. 20, 74: eloquentiae famam, Tac. Or. 34: conjurationem nascentem non credendo, Cic. Cat. 1, 12, 30: audaciam sceleratissimi hominis, id. Mil. 12, 32.
cor-rōboro, āvī, ātum, āre (con u. roboro), in allen seinen Teilen kernfest machen, erstarken machen od. lassen, stärken, stählen, im Passiv corroborari = kernfest werden, erstarken, I) eig.: a) übh.: absinthium corroborat stomachum, Plin.: cerebrum non corroboratur ante primum sermonis exordium, Plin.: priusquam (focaneus palmes) corroboretur, Col. – veteranum ac tironem militem opere assiduo, Suet.: adsunt Lacedaemonii, cuius civitatis spectata ac nobilitata virtus non solum naturā corroborata, verum etiam disciplinā putatur, Cic. – mit ad u. Akk., ut ad antiquae virtutis imitationem facile corroborare possit exercitum, Veget. mil. 1, 28 in. – b) insbes., u. zwar c. se u. Passiv medial corroborari, zu männl. Kernhaftigkeit erstarken, zu männl. Stärke gelangen, cum (puerilis tua vox) se corroborarit, Cic.: cum is iam se corroboravisset et vir inter viros esset, Cic.: corroboratis his (näml. Gaio Lucioque), Suet.: corroboratis iam confirmatisque et ingeniis et aetatibus, Cic.: quā non modo haec aetas (die erste Jugend), sed etiam iam corroborata caperetur, Cic. – II) übtr.: mens hominis philosophiam ipsam corroborat, Cic.: coniurationem nascentem non credendo corroboraverunt, Cic.: admonitio corroborabit rectam de bonis malisque sententiam, Sen. – im Passiv, illud malum urbanum corroboratur cotidie, Cic.: ingenia obtundi nolui, corroborari impudentiam, Cic.: eloquentiae famam ibi fidelius corroborari, Tac.
See: corroborare
corrōbŏrō, (12) āvī, ātum, āre, tr., fortifier dans toutes ses parties, rendre fort, renforcer : militem opere Suet. Galba 6, 3, fortifier le soldat par le travail ; corroborati Cic. Fin. 5, 58, étant fortifiés || corroborare se Cic. Cæl. 11, prendre de la force, arriver à maturité ; conjurationem Cic. Cat. 1, 12, fortifier la conjuration ; corroborata vetustate audacia Cic. Mil. 32, audace fortifiée par le temps ; ætas corroborata Cic. Cæl. 41, âge affermi, mûr.
corrōborō (con-r-) āvī, ātus, āre,
- to strengthen, invigorate, make strong, corroborate: vox cum se corroborarit: cum is iam se corroboravisset, i. e. was grown up.—Fig., to encourage, fortify, strengthen: virtutem: audaciam hominis.