consceleratus
consceleratus, wicked, depraved
Could not find conscelerati in Logeion dictionaries.
conscelerati masculine genitive singular, masculine vocative plural, masculine nominative plural, neuter genitive singular of consceleratus
conscĕlĕrātus, a, um, v. conscelero, P. a.
cōnscelerātus, a, um, PAdi. m. Superl. (von conscelero), durch Lastertaten befleckt, frevelhaft, verrucht, v. Pers., Cic., Liv. u.a.: consceleratissimi filii, Cic. – übtr., v. Lebl., mens, Cic.: vultus, impetus, Cic.: consceleratissimum bellum, Cic.: vita contaminatissima et consceleratissima, Augustin. de civ. dei 1, 9.
cōnscĕlĕrātus, (12) a, um, part. de conscelero || adjt, scélérat, criminel : pirata consceleratus Cic. Verr. 2, 1, 90, pirate scélérat ; vis conscelerata Cic. Domo 76, violence criminelle || consceleratissimus Cic. Amer. 67.
consceleratus , a, um. part. p. s. et, v. conscelero
See an image
See an image
cōnscelerātus adj.with sup.
- P. of conscelero, wicked, depraved: pirata: mens: mentes, L.: impetus: exsectio linguae: consceleratissimi filii. —Plurm. as subst, wretches, villains: in consceleratos poenae: consceleratorum manus.