consceleratus
consceleratus, wicked, depraved
Could not find consceleratum in Logeion dictionaries.
consceleratum neuter genitive plural, neuter accusative singular, neuter vocative singular, masculine genitive plural, masculine accusative singular of consceleratus
conscĕlĕrātus, a, um, v. conscelero, P. a.
cōnscelerātus, a, um, PAdi. m. Superl. (von conscelero), durch Lastertaten befleckt, frevelhaft, verrucht, v. Pers., Cic., Liv. u.a.: consceleratissimi filii, Cic. – übtr., v. Lebl., mens, Cic.: vultus, impetus, Cic.: consceleratissimum bellum, Cic.: vita contaminatissima et consceleratissima, Augustin. de civ. dei 1, 9.
cōnscĕlĕrātus, (12) a, um, part. de conscelero || adjt, scélérat, criminel : pirata consceleratus Cic. Verr. 2, 1, 90, pirate scélérat ; vis conscelerata Cic. Domo 76, violence criminelle || consceleratissimus Cic. Amer. 67.
consceleratus , a, um. part. p. s. et, v. conscelero
See an image
See an image
cōnscelerātus adj.with sup.
- P. of conscelero, wicked, depraved: pirata: mens: mentes, L.: impetus: exsectio linguae: consceleratissimi filii. —Plurm. as subst, wretches, villains: in consceleratos poenae: consceleratorum manus.