conscisco
conscisco, Of public acts, to approve of, decree, determine, resolve upon
Could not find consciscam in Logeion dictionaries.
consciscam future active indicative 1st singular, present active subjunctive 1st singular of conscisco
con-scisco, scīvi or scĭi, scītum, 3, v. a.
- Publicists’ t. t., to approve of, decree, determine or resolve upon something in common: populi jussa vetita quom suffragio consciscentur, Cic. Leg. 3, 3, 10: Senatus populi Romani Quiritium censuit, consensit, conscivit ut bellum cum priscis Latinis fieret, etc. (an old formula for the declaration of war), Liv. 1, 32, 13: Tusci fere omnes consciverant bellum, had decided upon, decreed, id. 10, 18, 2: communi consilio fugam, id. 10, 34, 13: facinus in se ac suos foedum ac ferum, id. 28, 22, 5 Weissenb. ad loc.: causam, Gell. 5, 10, 9 (not consistere; cf. Lachm. ad Lucr. p. 349).—Hence,
- II Transf. from the sphere of state affairs; aliquid sibi or absol.; lit., to adjudge, appropriate to one's self (cf. ascisco); hence, with the access. idea of personal action, to inflict or bring upon one's self (most frequently death;—class.).
- α With sibi: letum, * Lucr. 3, 81: mortem, to kill one's self, Cic. Clu. 61, 171; id. Verr. 2, 3, 56, § 129; id. Brut. 11, 43; id. Tusc. 1, 34, 83; id. Off. 1, 31, 112; Caes. B. G. 1, 4; Liv. 3, 58, 6; 45, 5, 12: necem, Cic. N. D. 2, 3, 7; Nep. ap. Gell. 7, 18, 11: exsilium, Liv. 10, 17, 2; 29, 36, 12: exsilium ac fugam, to go into voluntary exile, id. 5, 53, 5.—
- β Without sibi: letum, Plaut. Mil. 4, 6, 26 (1241): mortem, Liv. 9, 26, 7: necem, Suet. Claud. 31, n. 3: fugam, to flee, Liv. 10, 34, 13; 33, 48, 10; Tac. H. 3, 9: caecitatem, Gell. 10, 17, 2.—Pass.: consciscenda mors voluntaria, Cic. Fam. 7, 3, 3: de consciscendā nece cogitare, Suet. Caes. 36: nece conscitā, Plin. 36, 15, 24, § 107 (in Nep. Alcib. 11, 1, conscierunt is a false read. for consentiunt or conspirant; cf. Nipperd. Spicil. ap. Corn. Nep. p. 37 sq.).
cōn-scīsco, scīvī u. sciī, scītum, ere, zum förmlichen Beschluß erheben, förmlich beschließen, für sich etw. entscheiden, I) im allg., als publiz. t. t., Cic. de legg. 3, 3, 10: c. bellum, Liv. 10, 18, 2: m. folg. ut m. Konj., ut bellum cum priscis Latinis fieret, Formul. vet. bei Liv. 1, 32, 13. – II) insbes., sich für ein Übel entscheiden, sich zu etwas entschließen, d.i. ein Übel mit freiem Entschlusse wählen, ergreifen, sich zufügen, c. sibi letum, Lucr., od. bl. letum, Plaut.: c. sibi mortem od. bl. mortem, necem, Cic. u.a.: c. sibi voluntariam mortem, Oros. 7, 35, 10: c. sibi exsilium u. sibi exsilium ac fugam, Liv.: turpem fugam, Tac.: c. caecitatem, sich blind machen, Gell.: c. facinus in se ac suos foedum ac ferum, Liv. 28, 22, 5. – ➳ Synkop. Perf.-Formen conscisse, Liv. 4, 51, 3 u.a.: conscisset, Cic. Clu. 171.
See: consciscere
cōnscīscō, (11) scīvī et scĭī, scītum, ĕre, tr., ¶ 1 [t. officiel] décider [en commun], arrêter : Cic. Leg. 3, 10 ; Liv. 1, 32, 13 ; 10, 18, 2 ¶ 2 sibi consciscere, décider pour soi, se résoudre à : mortem Cic. Clu. 171 ; Verr. 2, 3, 129 ; Br. 43, etc., se donner la mort ; conscientia sibimet ipsi exsilium consciscentes Liv. 29, 36, 12, par conscience de leur culpabilité se frappant eux-mêmes dʼexil || [sans sibi ] : Pl. Mil. 1241 ; Liv. 9, 26, 7 ; voluntarium consciverat exsilium Liv. 24, 26, 1, il sʼétait infligé un exil volontaire || facinus in se ac suos fœdum consciscunt Liv. 28, 22, 5, ils se résolvent contre eux-mêmes et les leurs à un acte atroce ¶ 3 se procurer, se ménager qqch. : Decl. Catil. 74.
➳ formes sync. : conscisset Cic. Clu. 171 ; conscisse Liv. 4, 51, 3.
- 1. formeel besluiten (m. acc.; ut); ➤ bellum ~; consciverant ut bellum cum priscis Latinis fieret;
- 2. besluiten tot, vrijwillig kiezen, op zich nemen, zich aandoen [(sibi) mortem zelfmoord plegen; turpem fugam; facinus].
conscisco , is, scivi, scitum, sciscere. 3.
定。命行。— sibi mortem veneno 以毒自盡。— sibi exilium 自發配。 — facinus 犯罪。— sibi fugam 逃。— humorem 聚液。
Suggest a Translation
See an image
定。命行。— sibi mortem veneno 以毒自盡。— sibi exilium 自發配。 — facinus 犯罪。— sibi fugam 逃。— humorem 聚液。
Suggest a Translation
See an image
cōn-scīscō scīvī
- (-scīsse, L.; -scīsset, C.), scītus, īre.—Of public acts, to approve of, decree, determine, resolve upon: Senatus censuit, conscivit ut bellum fieret, L. (old formula): bellum, L.: facinus in se foedum, L.—To adjudge, appropriate: mortem sibi, to commit suicide: necem sibi: exsilium nobis, L.: mortem (sc. sibi), L.: mors ab ipsis conscita, L.: consciscenda mors voluntaria.