contemplabilis

contemplābĭlis, e, adj. [contemplor],

• aiming, taking aim (only in Amm.): dextera, Amm.30, 5, 16: artifex, id. 23, 4, 2.— * Adv.: contemplābĭlĭter: ferire aliquid, taking aim, Amm.20, 7, 9.

contemplābilis, e (contemplor), a) passiv = sichtbar, Cl. Mam. de stat. anim. 1, 14; 2, 4, 2. Chalcid. Tim. 135 u. 237. – b) aktiv = zielend, artifex, Amm. 23, 4, 2: dextera, Amm. 30, 5, 16.

contemplabilis , a visible, manifest. b able to be contemplated, conceivable. a quod ‥ columba ‥ supervolaverit glebam ‥ Yvonis, tam ~i multorum miraculo ut eam caelitus advenisse ‥ omnium esset attestatio Gosc. V. Iv. 13. 87B.  b ergo Deus magis cognoscibilis secundum quasdam raciones quam secundum alias; et ideo dicunt quidam hierarchici quasdam theorias esse ~es, quasdam incontemplabiles Peckham QA 175.

contemplābĭlis, e (contemplor), ¶ 1 visible : Chalc. Tim. 135 ¶ 2 qui vise bien : Amm. 23, 4, 2 ; 30, 5, 16.