contemplatus
contemplatus2, a consideration, contemplation
Could not find contemplatum in Logeion dictionaries.
contemplatum neuter genitive plural, neuter accusative singular, neuter vocative singular, masculine genitive plural, masculine accusative singular, masculine accusative singular of contemplatus
contemplatum perfect passive participle masculine genitive plural, perfect passive participle masculine accusative singular, perfect passive participle neuter nominative singular, perfect passive participle neuter genitive plural, perfect passive participle neuter accusative singular, perfect passive participle neuter vocative singular, supine of contemplor
contemplātus, a, um, Part., from contemplor and contemplo.
contemplātus, ūs, m. [contemplor].
- A consideration, contemplation, observance (very rare, and only in abl. sing.): mali, Ov. Tr. 5, 7, 66.—*
- II Regard, respect, Macr. Somn. Scip. 1, 1, 5.
contemplātus, Abl. ū, m. (contemplor), die Betrachtung, Ov. trist. 5, 7, 66. – insbes., die Berücksichtigung, Rücksicht, pro contemplatu alcis rei, Macr. somn. Scip. 1, 1. § 5.
1 contemplātus, a, um, part. de comtemplo et de contemplor.
2 contemplātŭs, abl. ū, m. , contemplation : Ov. Tr. 5, 7, 66 || considération, égard : pro contemplatu alicujus rei Macr. Scip. 1, 1, 5, eu égard à qqch.
- 1. (Ov.) beschouwing;
- 2. (postklass.) inachtneming, consideratie.
contemplatus , a, um. part. p. et, v. contemplor
See an image
See an image
contemplātus (1)
- P. of contemplor.
(contemplātus (2) ūs), m
- contemplor, a consideration, contemplation. — Only ablsing.: mali, O.