contigno
contigno, to join with beams, furnish with joists
Could not find contignata in Logeion dictionaries.
contignata perfect passive participle neuter accusative plural, perfect passive participle feminine ablative singular, perfect passive participle feminine nominative singular, perfect passive participle neuter vocative plural, perfect passive participle feminine vocative singular, perfect passive participle neuter nominative plural of contigno
con-tigno, no perf., ātum, 1, v. a. [tignum],
- to join together with beams, to furnish with beams, joists, or rafters (rare), Caes. B. C. 2, 15; Vitr. 1, 5; Plin. 9, 3, 2, § 7.
con-tīgno, (āvi), ātum, āre (con u. tignum), bebälken = überbälken, mit Balken belegen, -überdecken, quidquid est contignatum, cratibus consternitur, Caes. b. c. 2, 15, 3: ut itinera sint contignata, Vitr. 1, 5, 4: c. tecta ossibus, Plin. 9, 7.
See: contignare
contignō, ātum, āre, tr., couvrir dʼun plancher : Plin. 9, 7.
con-tīgnō —, ātus, āre
- com-+tignum, to join with beams, furnish with joists, Cs.