contiguus
contiguus, bordering, neighboring, adjoining, near, close
Frieze-Dennison Vergil
contiguus , a, um: adj. (contingō), near, within reach, 10.457.
Could not find contiguum in Logeion dictionaries.
contiguum neuter nominative singular, neuter genitive plural, neuter accusative singular, neuter vocative singular, masculine genitive plural, masculine accusative singular of contiguus
contĭgŭus, a, um, adj. [contingo] (not ante-Aug.).
- Act. (lit. touching; hence), bordering upon, neighboring, contiguous, near; absol. or with dat.: (Pyramus et Thisbe) contiguas tenuere domos, Ov. M. 4, 57: Cappadoces, Tac. A. 2, 60: luna montibus (opp. admota caelo), Plin. 2, 9, 6, § 43: perit Valens quinquagesimo anno contiguus, Amm.31, 14, 1: tibi, Ov. A. A. 3, 410.— *
- II Pass., that may be touched, within reach: hunc ubi contiguum missae fore credidit hastae, Verg. A. 10, 457 (intra jactum teli, Serv.).—* Adv.: contĭgŭē (acc. to I.), closely: sequi aliquem, upon his heels, Mart. Cap. 9, § 909.
contiguus, a, um (contingo), I) aktiv = berührend, 1) berührend, treffend, ut contigui magis directioresque ictus fiant, daß ein Schuß mit mehr Treffähigkeit abgegeben werde und geradeaus gehe, Gell. 9, 1, 2. – 2) berührend, anstoßend, angrenzend, benachbart, a) räumlich: α) v. Lebl.: domus, Ov. met. 4, 57: ortus (Plur.), Auson. ecl. 2, 14: aspectus, die nächste Aussicht, Amm. 26, 2, 10. – m. Dat., horti muris contigui, Augustin. conf. 8, 6: pars circi, quae Aventino contigua, Tac. ann. 6, 45: ea pars circi, quae Palatino Caelioque montibus contigua est, Tac. ann. 15, 38 in.: luna alias admota caelo alias contigua montibus, bald sich dem Scheitelpunkte nähernd, bald die Berge berührend, Plin. 2, 43: im Bilde, eorum fortunam caelo contiguam facere, zu den Wolken erheben, Amm. 28, 2, 7. – n. pl. subst., nec contigua nec apposita cernebantur, die vor und neben sich liegenden Gegenstände, Amm. 17, 7, 2. – β) v. Pers.: Cappadoces, Tac. ann. 2, 60: ubi vicissim contiguae se cernerent partes, einander von Angesicht zu Angesicht sahen, Amm. 24, 6, 10. – mit Dat., proximus nobis Italus et contiguus Hispanus, Pacat. pan. 24, 5: dux parti nostrae contiguus, zunächst an unserer Grenze (als Befehlshaber) stehend, Amm. 16, 9, 3: iam telo contiguus, in die Schußweite gekommen, Amm. 19, 1, 7: litoribus Cypriis contigui navigabant, sich dicht an die cypr. Gestade haltend, Amm. 14, 2, 3. – b) in der Reihenfolge, ununterbrochen, wiederholt, eo usque provecti, ut instanter mortem contiguis assultibus intentarent, Amm. 20, 8, 10. – c) der Zeit nach, nahestehend an usw., centenario iam contiguus, Amm. 24, 1, 10: quinquagesimo anno contiguus, Amm. 31, 14, 1. – d) der Beschaffenheit usw. nach, α) von Lebl.: contigua morti tormenta, beinahe den Tod bringende F., Amm. 28, 1, 56: suspiciones veritati contiguae, die fast zur Gewißheit erhobenen Verdachtsgründe, Amm. 21, 6, 2: pericula veritati saepe contigua, die oft mit der Wahrheit verbunden sind, Amm. 26, 1, 1. – β) v. Pers.: ut iam caelo contiguus, schon an die Himmlischen reichend, schon fast ein Gott, Amm. 15, 5, 3: Ennius emeruit... contiguus poni tibi, ist würdig, dir an die Seite gestellt zu werden, Ov. art. am. 3, 410. – II) passiv = ἁπτός, berührbar, begreifbar, gew. mit visibilis verb., Chalcid. Tim. 31 B. 32 C. 308. 345. – mit Dat. = erreichbar für usw., contiguus missae hastae. Verg. Aen. 10, 457.
his urbem ‥ circumdedit a parte quae terrae est ~a [v. l. continua ]
manerium ei [suburbio ] ~um
lucem exteriorem oculo et videndis ~am ad visum sic se habere arbitratus sicut instrumentum aliquod manui et rei tangende ~um ad tactum
palpebre ‥ ita sibi invicem coherebant ‥ ut ‥ pocius continue fuisse viderentur quam ~e
[corpora ] ~a sunt quecunque se tangencia disparis speciei, quorum ultima sunt simul
in domo ~a de post turrim
[monasterium ] fuerat primitus apud C; sed ‥ pro vicini fluminis oportunitate et dominicarum ~o terrarum Theokesberiam aptius locari visum
omne quod extra terre superficiem est marcendo moritur; quod vero intra sinum terre matris quodam modo ~o lactantis radicibus latet vitale reservatur
tempore contiguis illo nam sub tribus annis / non ros, non imber sitientes inrigat agros
nec [tempus ] ei [eternitati ] est ~um vel consequenter se habet, quia sic esset tempus medium inter duo ‘nunc’
nec quievit [ventus ] a flatu forti septem diebus ac noctibus ~is
contĭgŭus, (14) a, um (contingo), ¶ 1 qui touche, qui atteint : Gell. 9, 1, 2 ¶ 2 qui touche, contigu (alicui rei, à qqch) : Tac. Ann. 6, 45 ; 15, 38 ¶ 3 à portée de [dat.] : Virg. En. 10, 457.
- 1. aangrenzend, naburig (aan: dat.); ➤ horti muris -i;
- 2. bereikbaar (voor: dat.) [missae hastae].
contiguus
adj.
- com-+TAG-, bordering, neighboring, adjoining, near, close: domos, O.: Aventino, Ta.: tibi, O.: missae hastae, within reach of, V.