contributio
contrĭbūtĭo, ōnis, f. [contribuo] (post-class.).
- A dividing, distributing: debiti et crediti, Dig. 16, 2, 1: in contributionem venire, ib. 24, 3, 7, § 4; 35, 2, 30, § 8.—
- II A contribution: omnium, Dig. 14, 2, 1.
contribūtio, ōnis, f. (contribuo), a) die gleichmäßige Zuteilung, der gleichmäßige Beitrag, ICt.
quod unicuique quod suum fuerit recta ~one reddatur
isti tres desponsarunt tres sorores heredes, et quilibet facit sectam, quia nullam [? l. nullus ] voluit facere ~onem alteri
quod navis cum toto apparatu, ‥ victualia nautarum [etc. ] erunt quieta de ~one facienda pro ejeccione ‥; et omnia alia bona ‥ erunt contributoria ad ejeccionem
illi qui insufficientes fuerint ad pugnandum ~onem faciant juxta quantitatem bonorum suorum expensis et armacioni aliorum qui potentes fuerint
in ~one ad fabricam coquine
per ‥ nuncios ‥ quibus de communi abbatum ~one ‥ ministrentur expense(
papa ‥ scripsit in contrarium, ut sibi sc. ~o indistanter solveretur
cives non sine ‥ cordium amaritudine ad ~onem ijm librarum ‥ regi conferendarum ‥ descenderunt
cum capelle nostre ab omni ~one seu collecta ‥ immunes extiterint ‥, miramur ‥ quod occasione gratie domino Cantuariensi a domino papa concesse a clericis nostris eisdem capellis deservientibus subsidium extorquere presumitis(
quod bona aldermannorum ‥ in auxiliis, tallagiis et ~onibus ‥ taxentur sicut bona ceterorum civium de gardis(
statum suum ‥ per plures exacciones et ~ones tam apostolicas quam regales esse depressum
prelati et clerus ‥ vocati fuerunt pro ~one regi facienda; ubi prelati ‥ omnes excepto Roffensi episcopo ad contribuendum consenserunt
contrĭbūtĭō, ōnis, f. (contribuo), ¶ 1 balance, compensation [de lʼactif et du passif] : Dig. 16, 2, 1 ¶ 2 action de contribuer à une dépense commune : Dig. 14, 2, 1.