contritus
contritus, worn out, trite, common
Could not find contritaeque in Logeion dictionaries.
contritaeque feminine vocative plural, feminine nominative plural, feminine dative singular, feminine genitive singular of contritus
contritaeque perfect passive participle feminine dative singular, perfect passive participle feminine genitive singular, perfect passive participle feminine nominative plural, perfect passive participle feminine vocative plural of contero
contrītus, a, um, Part. and P. a., from contero.
contrītus, a, um, PAdi. (v. contero), abgenutzt, abgedroschen = allbekannt, proverbium vetustate contritum, Cic.: communia et contrita praecepta, Cic.
contrītus, (16) a, um, part. de contero || adjt, usé, banal, rebattu : Cic. de Or. 1, 137.
contrītus
adj.
- P. of contero, worn out, trite, common: praecepta: proverbium vetustate. — Worthless: praemium.