contritus
contritus, worn out, trite, common
Could not find contritum in Logeion dictionaries.
contritum neuter nominative singular, neuter genitive plural, neuter accusative singular, neuter vocative singular, masculine genitive plural, masculine accusative singular of contritus
contritum perfect passive participle masculine genitive plural, perfect passive participle masculine accusative singular, perfect passive participle neuter genitive plural, perfect passive participle neuter nominative singular, perfect passive participle neuter accusative singular, perfect passive participle neuter vocative singular of contero
contrītus, a, um, Part. and P. a., from contero.
contrītus, a, um, PAdi. (v. contero), abgenutzt, abgedroschen = allbekannt, proverbium vetustate contritum, Cic.: communia et contrita praecepta, Cic.
contrītus, (16) a, um, part. de contero || adjt, usé, banal, rebattu : Cic. de Or. 1, 137.
contrītus
adj.
- P. of contero, worn out, trite, common: praecepta: proverbium vetustate. — Worthless: praemium.