conturbatus
conturbatus, distracted, disordered, confused, disquieted
Could not find conturbatumque in Logeion dictionaries.
conturbatumque neuter genitive plural, neuter accusative singular, neuter vocative singular, masculine genitive plural, masculine accusative singular of conturbatus
conturbatumque perfect passive participle masculine genitive plural, perfect passive participle masculine accusative singular, perfect passive participle neuter nominative singular, perfect passive participle neuter genitive plural, perfect passive participle neuter accusative singular, perfect passive participle neuter vocative singular, supine of conturbo
conturbātus, a, um, Part. and P. a., from conturbo.
conturbātus, a, um, PAdi. m. Compar. (conturbo), physisch od. geistig verwirrt, verworren, wirr, a) v. Auge u. Geist, quemadmodum oculus conturbatus (wirres, getrübtes) non est probe affectus ad suum munus fungendum...: sic conturbatus (verstörter) animus non est aptus ad exsequendum munus suum, Cic. Tusc. 3, 15. – b) v. Pers.: α) im Denken verwirrt, et mehercule eram in scribendo conturbatior, Cic. ad Att. 1, 21, 4. – β) im Gemüte verwirrt, verstört = bestürzt, verlegen, ubi me conturbatum vident, Cic.: se tristem et conturbatum domum revertisse, Cic.
conturbātus, a, um, part. de conturbo || pris adjt, troublé, abattu : Cic. Verr. 2, 4, 32 ; Tusc. 3, 15 ; conturbatior Cic. Att. 1, 12, 4.
- 1. verward, warrig [animus]; ➤ eram in scribendo conturbatior (Cic.);
- 2. ontsteld.
conturbatus , a, um. part. p. c. et, v. conturbo
See an image
See an image
conturbātus adj.with comp.
- P. of conturbo, distracted, disordered, confused, disquieted: oculus: homo: discedit, in confusion: in scribendo conturbatior.