convictio
convictio, companionship, intercourse, intimacy
convictĭo, ōnis, f. [convinco],
- demonstration, proof (eccl. Lat.): rerum, Aug. Trin. 13, 1.
convictĭo, ōnis, f. [convivo],
- companionship, intercourse, intimacy with one ( = 2. convictus): jucundissima, Cic. Fil. ap. Cic. Fam. 16, 21, 4.—
- II Transf., = convictor: convictiones domesticae, Cic. ad Q. Fr. 1, 1, 4, § 12.
1. convictio, ōnis, f. (convinco), die Überzeugung von etw., der unwiderlegbare Beweis, rerum, Augustin. de trin. 13, 1 u. in euang. Ioann. tract. 95, 2 extr.
2. convīctio, ōnis, f. (convivo), das Zusammenleben, der beständige gesellige Umgang mit jmd., Cic. fil. in Cic. ep. 16, 21, 4. – meton., convictiones domesticae, Personen, die zu deinem täglichen häuslichen Umgang gehören, Cic. ad Q. fr. 1, 1, 4. § 12.
nota quod, si xij juratores in ~one dederunt liberum tenementum ubi assisa non fuit arramiata nisi de communa pasture, ex hoc [a xxiiij ] convincuntur
revertitur ad donatorem terra ‥, quia jus et successio descendere non poterit ad heredes propter impedimentum perpetuum, sicut felonia antecessoris de qua convictus fuerit aliquo genere ~onis
eo ipso quo quis peccat mortaliter, est de jure privandus quocunque dominio; sed, cum in Deo non sit probacio vel ~o expectanda ‥, sequitur quod omnis peccator statim privatur vero dominio
apparebat quod ‥ juste ‥ convicti ‥ fuissent ‥ et quod dicte ~ones et attincture offensorum confirmate forent auctoritate Parliamenti
cum de ~one agatur, possit [v. l. poterit ] esse in causa tam justitiarius quam jurator, et standum erit recordo justitiariorum donec per ~onem mutetur vel teneat
in assisis omnibus preter maguam assisam locus erit ~oni generaliter, nisi vertatur in juratam
nota quod nomina convictorum haberi deberent a procuratoribus et eorundem ~ones deberent alleviari
sub poena sex solidorum ‥, ad quorum levationem atque inductionem procuratores ‥ astringentur non secus quam ad ~ones inducendas
1 convīctĭō, (16) ōnis, f. (convivo), action de vivre avec, intimité : Cic. Fil. Fam. 16, 21, 4 || pl. Cic. Q. 1, 1, 12 = convictores.
2 convictĭō, ōnis, f. (convinco), démonstration convaincante (décisive) : Aug. Trin. 13, 1.
convīctiō ōnis, f
- com-+VIV-, companionship, intercourse, intimacy, C.—A companion: convictiones domesticae.