convivae
Ministri Regis, nostris vulgo,
Ὁ δὲ βασιλεύς Θεοδόσιος Παυλῖνον ὡς φιλον, καὶ
μεσασάντα τῷ γάμῳ, καὶ συναριστοῦντα αὐτοῖς, ἐποίησεν διὰ πάσης ἀξίας ἐλθεῖν.
Epitaph. Probi viri illustris : Lætabar prius mensæ regalis honore, Principis alloquio, Regis amicitia. Si quis Romanum hominem Convivam Regis
occiderit. Lex Burgund. tit. 38 : Quicumque hospiti venienti tectum aut
focum negaverit, 3. solidorum inlatione mulctetur : si Conviva Regis est, 6. sold.
mulctæ nomine solvat. Fortunatus de Conda Domestico : Jussit et egregios inter residere penates Convivam reddens proficiente gradu. Tum unus e Convivis Chrodoaldus
nomine, cujus conjux erat amita Theodeberti Regis. Et cap. 18 : Vir
nobilis Hagnericus Regis Theudeberti Conviva, vir sapiens et consiliis Regis
gratus. Adde Vitam S. Agili Abbatis. Vetus Scheda reperta in tumba S. Canuti Regis
Daniæ ann. 1582. apud Isaacum Pontanum lib. 5. Hist. Danic. : Gloriosus Rex
Protomartyr Danorum Canutus pro zelo Christianæ religionis et justitiæ operibus, ut
Christus, a proprio Conviva Blacone traditus, etc. Qui quidem Blaco in Versibus
ibidem repertis, Minister, id est, Officialis domus Regiæ, Saxoni Grammatico lib. 11 :
primam Regis familiaritatem adeptus dicitur. Vide Ordericum Vital.
pag. 534. Proinde Convivæ Regis, ii sunt, qui honore mensæ regalis aliis anteponuntur,
quos participes mensæ suæ efficit, ut est in Concilio Toletano XII. cap. 3. et quos
divinis epulis adhiberi, et adorandi Principis facultatemhabuisse ait l. 1. Codic. Theod. de Comitib. et Tribun. scholar. (6, 13.) ubi Jacobus Gotofredus plura congessit de honore mensæ Regiæ, ut et Bignonius ad Legem Salicam, Savaro ad l. 1. Epist. Sidonii, et alii. Charta Ottonis M. Imp. ann. 962. et Henrici III. ann. 1045. apud Zyllesium :
Ipsi quoque quoties ad Regalem curiam venerint, de Regia mensa
pascantur, et inter curiales et domesticos Regis et Reginæ qui regio cibo vescuntur, non
infimi semper habeantur. Vide Dissertat. 2. ad Joinvillam,