convulnero
Could not find convulneratum in Logeion dictionaries.
convulneratum perfect passive participle masculine genitive plural, perfect passive participle neuter genitive plural, perfect passive participle neuter nominative singular, perfect passive participle neuter vocative singular, perfect passive participle neuter accusative singular, perfect passive participle masculine accusative singular, supine of convulnero
con-vulnĕro (-voln-), āvi, ātum, 1, v. a., to wound severety (post-Aug.).
- I Lit.: eo magis convolneraberis et confodieris, quia nescis praebere jugulum, Sen. Tranq. 11, 5; Plin. Pan. 35, 3: jumenta, Curt. 5, 13, 17: os (apes), Plin. 8, 36, 54, § 129: gemmam vitis falce, Col. 4, 24, 18; Just. 2, 6 fin.: fistulas, to perforate, Front. Aquaed. 27 and 115.—
- II Trop.: maledicta mores et vitam convulnerantia, Sen. Const. 17, 1: convulneratus libidinibus, id. Contr. 2, 9, 6.
con-vulnero (convolnero), āvī, ātum, āre, überall, stark verwunden, -verletzen, alqm, Auct. b. Afr., u. verb. alqm c. et confodere, Sen.: iumenta, Curt.: os (v. Bienen), Plin.: fistulas, anbohren, Frontin.: uncus oram vulneris convulnerat, Cels.: multos iaculis, Auct. b. Afr.: alqm falce, Iustin.: frontem punctis, brandmarken, Plin. pan. – übtr., maledicta mores et vitam convulnerantia, Sen. de const. sap. 17, 1: convulneratus libidinibus, Sen. contr. 2, 9. § 6.
convulnĕrō, (12) āvī, ātum, āre, tr., blesser profondément : Sen. Tranq. 11, 5 ; Col. Rust. 4, 24, 8 || [fig.] ne convulneretur una fistula Frontin. Aqu. 27, de peur de percer un conduit ; maledicta mores et vitam convulnerantia Sen. Const. 17, 1, insultes qui déchirent les mœurs et la conduite de qqn.
convulnero see convolnero.