corallum
cŏrallum, i, n., v. coralium.
corallum, s. corallium.
cŏrallum, ī, n. (κόραλλον), corail : Sid. Carm. 11, 110.
Interior pars. Glossæ MS. ad lib. 2. Passion. Alexandri Iatrosophistæ :
Coraillescorporis interiora, seu intestina appellabant nostri, quæ Itali
Corata, et
Coratella. MS :
L'escu li tranche et auberc li failli, Que la Coraille del cuer qui desoz tint, Bien le sachiez, li a trenchié parmi. Robertus Bourronus in Merlino MS : Et se fiert de si tres-grand forche
parmi la Coraille, qu'il en fait la pointe paroir parmi le dos de l'autre
part.Caroles. Computus ann. 1202. apud D.
Brusseltom. 2. de Usu feudorum ad calcem pag.
Pro domo
Meriaci reficienda, et pro seris et pro Corallis carceris, et pro prima catena
xx. s. Vide Carola.cŏrallum, i, n.: = cŏrallĭum.