corpulentus
corpŭlentus, a, um, adj. [corpus],
- corpulent, fleshy, fat (rare, and only anteclass. and post-Aug.): corpulentior atque habitior, Plaut. Ep. 1, 1, 8 (8): litigator, Quint. 6, 1, 47: homo corpulentus et pinguis, Gell. 7, 22, 1: pecus, Col. 6, 3, 5.—
- B Great: corpulentis Ennius pro magnis dixit, nos corpulentum dicimus corporis obesi hominem, Paul. ex Fest. p. 62, 12 Müll.—
- II Physical, corporeal (late Lat.), Tert. adv. Herm. 19.
corpulentus, a, um, Adi. m. Compar. (corpus), I) wohlbeleibt, korpulent, dick und fett, von Menschen, Plaut., Quint. u.a.: belle corpulentus est, Hier.: v. Vieh, Col. 6, 3, 5. – II) körperlich, Tert. adv. Herm. 19. Chalcid. Tim. 31 B u. 297: Compar. corpulentior videre, Plaut. Epid. 10: corpulentior imago, Chalc. Tim. 46 C.
~us,ðiccul
qui, ex eo quod ~ior extitit, agnomen a grossitudine ‘Grossus’ accepit
est melus iste ‥ eo productior quod citharizantis manibus ~is nimis et gravibus ‥ deformiter formatus sit
vir ~us tam stature quam facture inter parum mediocribus majores satis idonee
ymago ‥ materia quidem petrina ‥ est, ‥ circa humeros, collum et lacertos spissa et, ut ita dicam, ~a
hujus ~ioris aeris inferiorisque nebulositas et obscuritas ‥ ex aquarum terrarumque vicinitate accidunt
[dicuntur ] ‘subtile documentum’, ut sola intellectum etiam acutum acuentia, ‘subtilis ignis’, ut sola ~is contrarie dissimilia
terra est ~a, obtusa, immobilis
aer aliquantulum ~ior quam modo sit
cum reducitur corpus, quod fuit ~um, ad naturam propinquam spiritui
non descendit ignis elementum a sphera sua ad ~a, sed virtus ejus tantum descendit cum radiis stellarum
corpŭlentus, (16) a, um (corpus), gros, gras, bien en chair : Gell. 6, 22, 1 ; Col. Rust. 6, 3, 5 || de haute taille : Enn. d. Fest. 62, 12 || corpulentior Pl. Epid. 10.
- 1. (zwaar)lijvig, dik;
- 2. lichamelijk.