coterius
Cotietiam seu mulctæ, ob commissum in iis delictum impositæ, exactor.
Juge Cotier, qui de ejusmodi delictis judicat mulctamque decernere potest, in Lit. remiss. ann. 1407. ex Reg. 161. Chartoph. reg. ch. 284 :
Le suppliant qui estoit
juge Cotier de la ville de Ruaucourt, etc. Occurrit præterea apud Butiller. in
summa rurali. Libert. novæ bastidæ S. Ludov. ann. 1325. in Reg. 64. ch. 127 : Item
quod Coterius in facto cotarii sui credetur suo juramento, quantum ad pœnam
levandam. Confirm. libert. castri de Caslucio ann. 1327. ibid. ch. 586 :
Item bajulus vel ejus locumtenens et consules annis singulis eligent quatuor
deguarios seu Coterios ad levandum decos, more solito levare consuetos. Libert.
Caturc. ann. 1344. in Reg. 68. ch. 312 : Item habent dicti consules... Coterios seu
deguerios et messagerios instituere et destituere pro suo libito voluntatis.
Pactum inter reg. episc. et consules Caturc. ann. 1351. in Reg. 80. ch. 487 : Pro
custodia dictarum terrarum, ortorum et vinearum,.... certi et ydonei Coterii seu
deguerii per dictos consules.... instituantur. Libert. Mirabelli in Reg. 74. ch.
564 : Item quod dicti consules pro hiis (fructibus) custodiendis
possint instituere degarios et Cotherios, quibus stare debeat per eorum juramenta de
hiis, quod se refferent invenisse, nisi dominus animalium posset contrarium in
continenti probare. Qua notione etiam intelligendæ Consuet. Brager. laudatæ in
v. Cotarius sub Cota 2.Vide Cotagium et Cotus 1.