cremium
cremium, iī, n., s. cremia.
~ium ‥,spæc
auro ‥ probato in fornace [cf. ], in qua et veteris hominis [Prov. xxvii 21 cf. ] ossa sicut ~ium aruerunt [Rom. vi 6 etc. cf. ]Psalm. ci 4
frixorium, i. sartago, ~ium,hyrstepanne ‥ cocorpanne
illic cremabantur [(anime ] donec ad modum ~ii in sartagine liquescerent
crawk, releefe of molt talaw or grece , ~ium
hoc †crinium,crowkoun
a crakan , ~ium
a sacrifice , ~ium, holocaustum
pro ~io et butiro, viij d.
crĕmĭum, ĭī, n. (cremo), copeaux, bois sec, petit bois : Grom. 131, 2 ; Vulg. Psalm. 101, 4 || au pl., Col. Rust. 12, 19, 3.
a Cremare:
siccamentum lignorum vel frixorum in patella : et etiam
quod remanet in patella aridum de carnibus post pinguedinem liquefactam, dicitur
Cremium , unde Propheta, Ossa mea sicut Cremium aruerunt. Joan. de Janua. Passio
Sanctarum Hilariæ, Dignæ, etc. apud Velserum in Augusta Vindelicorum : Implete
memoriam Cremiis , et siccis spinis, et claudite super eas ipsam memoriam et ita demum
ignem supponite : ut nulla ex eis evadat. Odo de varia fortuna Ernesti Ducis
Bavariæ inter Anecdot. Marten. tom. 3. col. 356 :
Dux protinus ignem
Excutit scilice ex dura, quem vivere sicco
Efficiunt Cremio .
Sed et ipse Columella 12. 19 : Levi primum igne, et tenuibus admodum
lignis, quæ Cremia rustici appellant, fornacem incendemus. Gloss. Græc. Lat. :