crocia
Cœpit Vide Crucca, Croceuset
Crossa.
Virga pastoralis quam vulgus Crociam vocat.
Quod cum ipso baculo Abbatis, qui Crocia dicitur, factum est. Concil.
Lugdun. anni 1527. inter Anecd. Marten. tom. 4. col. 399 : Baculo pastorali
Crocia nuncupato. Occurrit rursus in Historia Translationis S. Wandregesili,
inter Acta SS. Benedict. sæc. 5. pag. 206.Item Crochiam unam cum
baculo de ebure. Tabularium Prioratus de Domina in Delphinatu Ch. 97 : Et
Dominus Episcopus laudavit et confirmavit per Crochiam suam in manu Dom. Hugonis
Prioris. Philippus Mouskesin Hist. Franc. MS. :
En cel tans si fu afolés, L'arceveskes du Ruen Maugers, Qui Dieu servi mult volentiers, Et il a sa Croce renduë : Mais li Dus sans longue attendue Donna la Croce à Amaurri, Moiue de Fescans, né de Berri. Mandatum est etiam eidem quod faciat habere... Rogero omnes reditus et res
Clericorum habentium reditus de feudo suo,... et res Abbatum de feudo suo, si alicujus
Crociæ habent de dono suo et Priorum, seu cujuscumque domus religiosæ, si sit de dono
suo, quia ipse Domino Regi inde respondebit.Baculus justitiæ et misericordiæ, quæ Crocia dicitur, in Ch. ann. 1092. apud Menag. in Hist. Sabol. pag. 79.
Canonici regulares pro veste exteriori portent
Crociam, mantellum vel redundellum. Vide Crocea 1. ubi nihil
emendandum esse rursum confirmatur ex Ceremon. Rom. Ms. fol. 4. v°. in quo ita legitur :
Est autem Crocia genus clamidis longæ ad terram usque, a parte anteriori aperta a
summo ad imum, circa collare rugosa, etc.