cubicularis
cubicularis, of a sleepingchamber
cubiculāris, e (cubiculum), zum Wohn- u. Schlafzimmer gehörig, lectus, Cic. de div. 2, 134; Tusc. 5, 59. Val. Max. 9, 13. ext. 4: culcita, Macr. sat. 2, 4, 17: stragula, Plin. 8, 226: lucerna, Mart. 14, 39 lemm.: gausapina, Mart. 14, 147.
cubicularius custos cubiculi, ~is vero lectus cubiculo aptus
ut per ~ia vestimenta sanguis proflueret
nec licuit ei [regine Scotorum ] ‥ habere ‥ etiam puellas ‥ camerales et ~es
pro ~i hora et ignitegio sonora pulsetur campana(
cŭbĭcŭlāris, e (cubiculum), relatif à la chambre à coucher : Cic. Div. 2, 134 ; Suet. Aug. 7, 1 ; Mart. 14, 39 (in lemmate).
*cubicularis, is. m. et, v. cubicularius
See an image
See an image
Cubicularius, Custos cubiculi : Cubicularis vero, lectus cubiculo aptus.
Cubiculares et tricliniares lecti, apud Lampridium in Heliogabalo. Camera Cubicularis, ubi cubatur, apud Muratorium tom. 3. pag. 420. col. 2.
cubiculāris e, adj.
- cubiculum, of a sleepingchamber: lectus.