cunctabundus
cunctabundus, lingering, loitering, delaying
Could not find cunctabunda in Logeion dictionaries.
cunctabunda feminine nominative singular, neuter nominative plural, feminine vocative singular, neuter accusative plural, neuter vocative plural, feminine ablative singular of cunctabundus
cunctābundus (cont-), a, um, adj. [cunctor],
- lingering, loitering, delaying (very rare): (milites) cunctabundosque et resistentes egressos castris esse, Liv. 6, 7, 2: nusquam cunctabundus nisi cum in senatu loqueretur, Tac. A. 1, 7: verba, Mamert. in Jul. 18, 6: amnis, Eum. Pan. Const. 18, 3.
cunctābundus, a, um (cunctor), sich dem Zögern od. Zaudern hingebend, zaudernd (Ggstz. properans), v. Pers., Claud. Quadrig. ann. 1. fr. 10 b (b. Gell. 9, 13, 16). Liv. 6, 7, 2. Tac. ann. 1, 7, 3 (dazu Otto S. 76): v. Lebl., vestigium, Apul. met. 11, 27: segnis et c. amnis, Eumen. Constant. 18, 3: c. atque titubantia verba, Mamert. Iulian. 18, 6.
~us, dubius
~us, morosus, tardus, piger, segnis, reses
cūnctābundus, (14) a, um (cunctor), qui hésite : Liv. 6, 7, 2.
cunctābundus (cont-)
adj.
- cunctor, lingering, loitering, delaying: milites, L., Ta.