cureta
Cure-dent, alias
Curette. Comput. ann. 1402. inter Probat. tom. 3. Hist. Nem. pag. 170. col. 1 :
A Poncio Pojolaris quo (pro) quadam Cureta de argento, ponderis
mediæ unciæ et iij. denariorum, vij. solid. xj. denar. Lit. remiss. ann. 1460.
ex Reg. 190. Chartoph. reg. ch. 86 : Une bourse de cuir, en laquelle avoient
plusieurs papilotes d'argent et une Curette à curer oreilles et dens.