cyrius

cyrius [κύριος] , lord. b the Lord (God). lord, dominus, herus, kirius PP.  b a690 illud ‥ ad augmentum ‥ tripudii, immo ad doxam onomatis ~ii ‥ inolevisse Aldh. Ep. 5; 955 (12c) en onomatos ~iou doxa [ἐν ὀνόματος Κυρίου δόξᾳ] CS 909; 956 cunctis fidelibus in hac vita degentibus certum est quod dierum terminum summus kyrius constituet Ib. 983 (cf. ib. 1217); c1200 qui prius totis noctibus suum hiabat kyrios, / nunc pernox ad scurrilia stertit in dies medios (Pol. Poems) EHR V 322.