d
d, (15) n. , indécl. [4e lettre de lʼalphabet latin] || D., abréviation au prénom Decimus : CIL || D. M. = diis manibus : CIL || D. O. M. = deo optimo maximo : CIL || D. D. = dono dedit : CIL || D. D. D. = dat, donat, dedicat : CIL || D. P. S. = de pecunia sua : CIL || D. N. = dominus noster : CIL || D. D. NN. = domini nostri : CIL || pour dater une lettre D. représente dabam ou dies : D. a. d. VI Kalendas Decembres Cic. Fam. 14, 1, 6, [dabam ante diem sextum, etc.] je remets cette lettre le sixième jour avant les calendes de décembre || employé comme chiffre, D signifie cinq cents.
Littera D. velut A quingentos significabit.
Seu, ut legit Ugutio :
Alpha D. compar duo sic tria nomina prodat. al. portat.
Eidem literæ si recta linea superaddatur, quingenta millia significat.In superscriptione cantilenæ, ut deprimatur, demonstrat.
Notkerus Balbulus Opusculo, Quid singulæ literæ in superscriptione significent
cantilenæ. Vide A.B. scriptum. Sic a Græco
Bis, et a voce
Duellumvocem
Bellumortam arbitrantur. Mutatur in
T. non semel, ut
Setpro
Sed, aut vicissim, quod Arragonensibus præsertim familiare est, ut
Dadaet
Data. D. etiam non raro transit in
Z. ut
Zabuluspro
Diabolusapud Cyprianum,
Zarrhytuspro
Diarrhytusin Itinerario Antonini. Apud veteres proclivis est in nominibus propriis mutatio litteræ
Din
Th, maxime apud Germanos, et littere
Gin
D, ut observat Mabill. num. 5. Præfat. in part. 2. sæc. 4. SS. Benedict. pag.
N. P. et
S. ut
Annitor, Appareo, Assideo, pro
Adnitor, Adpareo,. Rariores sunt aliæ commutationes apud Latinos.
Deposituslegitur apud Mabillonium in Supplem. Diplomaticæ pag. 113. ubi refert hanc inscriptionem in Romano cœmeterio ante quatuor annos, dum scribebat, repertam.
Anime Innocenti
Gaudentiae
Que Vixit An. v. m. vii. d. xxi. in
Pace Mercurius Pater Filiae
Novembris, Urso et Polemio Coss.