damnosus
damnosus, injurious, destructive, pernicious
Could not find damnosis in Logeion dictionaries.
damnosis neuter dative plural, feminine ablative plural, feminine dative plural, masculine dative plural, masculine ablative plural, neuter ablative plural of damnosus
damnōsus, a, um, adj. [damnum], full of injury; and hence,
- I Act., that causes injury, injurious, hurtful, destructive, pernicious (very freq. since the Aug. period, not in Cicero or Caesar): quid tibi commerci est cum dis damnosissimis? Plaut. Bac. 1, 2, 9 (117); cf. Venus, Hor. Ep. 1, 18, 21: libido, id. ib. 2, 1, 107: canes, the worst cast of the tali (v. canis), Prop. 4, 8, 46; cf. Isid. Orig. 18, 65 al.: et reipublicae et societatibus infidus damnosusque, Liv. 25, 1: bellum sumptuosum et damnosum ipsis Romanis, id. 45, 3; Ov. M. 10, 707 et saep.— *
- II Pass., that suffers injury, injured, unfortunate: senex, Plaut. Epid. 2, 3, 14 (319).—
- III Mid., that injures himself, wasteful, prodigal; a spendthrift: dites mariti, Plaut. Curc. 4, 1, 24 (485): id. Ps. 1, 5, 1 (415); Ter. Heaut. 1034: non in alia re damnosior quam in aedificando, Suet. Ner. 31.—* Adv.: damnōse (acc. to no. I.), in conversational language = immodice: nos nisi damnose bibimus, moriemur inulti, to the injury of the host, i.e. deep, hard, Hor. S. 2, 8, 34.
si lis aliqua ~a intra ambitum messagii alicui eorum evenerit(
lapides ‥ hostibus in conflictu ~issimos
in loco nobis minus ~o et magis utili R. predicto
intendit enervare composicionem factam, quod esset nobis et vobis ~um
~a est hodie studio Latinorum Greci sermonis inscicia
didicimus ‥ grave et ~um imminere periculum
ut ~e gentilitatis ritu deposito sacrosancto fidei merearis signaculo insigniri(
damnōsus, (11) a, um (damnum), ¶ 1 [en parl. de pers. et de choses] qui cause du tort, dommageable, nuisible, funeste [avec dat.] : Liv. 25, 1, 4 ; 45, 3 ; damnosum est av. inf. Sen. Ep. 7, 2, il est nuisible de || [abst ] un fléau : Ter. Haut. 1034 ; damnosissimus Pl. Bacch. 117 ¶ 2 qui dépense, qui se ruine, prodigue : Pl. Epid. 319 ; damnosior Suet. Nero 31.
- 1. schadelijk, verderfelijk; ➤ voluptas -a; bellum -um Romanis; discordia tribunorum rei publicae -a;
- 2. (poët.; postklass.) spilziek.
damnōsus adj.with comp.and sup.
- damnum, injurious, destructive, pernicious: ingenia, L.: Venus, H.: libido, H.: artes, O.: bellum Romanis, L.: discordia damnosior rei p., L.: res damnosissima divitibus, L.: virtus duobus, O.: canes, the worst cast of the dice, Pr.: dies, time, the destroyer, H.: pagina multā damnosa papyro, i. e. costly, Iu.—As substm., a prodigal, T.