debilitatio
debilitatio, a laming, weakness
dēbĭlĭtātĭo, ōnis, f. [debilis], a laming, maiming; weakness (rare).
- I Lit.: praemium debilitationis consecutus, i. e. of mutilation of nose and ears, Ap. Met. 2, 30, 24.—
- II Trop.: animi, * Cic. Pis. 36, 88.
dēbilitātio, ōnis, f. (debilito), die Lähmung, Verkrüppelung, Apul. met. 2, 30. Th. Prisc. 1, 21. – übtr., debilitatio atque abiectio animi, Gedrücktheit und Niedergeschlagenheit, Cic. Pis. 88.
robur detrimentum et ~o sumebat incrementum
[pisces ] non discernunt inter medios colores propter ~onem visus ex continua †apparitione [? l. apertione ]
que quidem restauracio non fit sine deperdicione vel ~one humidi radicalis
aliis ‥ ~o membrorum inflicta est ex sententia curie
dēbĭlĭtātĭō, (16) ōnis, f. (debilito), affaiblissement : Apul. M. 2, 30 || découragement : Cic. Pis. 88.
dēbilitātiō ōnis, f
- debilito, a laming, weakness: animi.