declivis
declivis, inclining downwards, sloping
Could not find decliuis in Logeion dictionaries.
decliuis feminine genitive singular, masculine accusative plural, masculine genitive singular, feminine nominative singular, feminine vocative singular, feminine accusative plural, masculine nominative singular, masculine vocative singular, neuter genitive singular of declivis
decliuis neuter genitive singular of declive
dē-clīvis, e (nom. n. declivum, Cassiod. in Psal. 16, 5; neutr. plur. once heterocl. decliva, Ov. M. 2, 206; also declivia, id. ib. 1, 39 et saep.; cf. acclivis and aplustre), adj. [clivus], inclining downwards, sloping (for syn. cf.: devexus, praeruptas, abruptus, abscisus, proclivis, acclivis, propensus, praeceps, pronus.—Class. and freq., esp. in histt. and poets; perh. not in Cic. and Verg.).
- I Prop.: collis ab summo aequaliter declivis ad flumen Sabim, sloping regularly, Caes. B. G. 2, 18: in declivi et praecipiti loco, id. ib. 4, 33, 3: iniquo loco et leviter declivi, id. ib. 7, 83, 2; cf.: locus tenui fastigio vergebat, id. B. C. 1, 45, 5: locus, also vallis, and opp. mons, id. ib. 1, 79, 2: latitudo, quem locum Catabathmon incolae appellant, Sall. J. 17, 4: Olympi, Ov. M. 6, 487: arvum Aesulae, Hor. Od. 3, 29, 7: ripa, Ov. F. 3, 13; id. M. 5, 591; 6, 399: flumina, id. ib. 1, 39; cf.: cursus (amnium), Luc. 4, 114: via, Ov. M. 4, 432; 7, 410 et saep.: sol in occasum, Plin. 8, 50, 76, § 203. —
- B Subst.: declive, is, n., a declivity: ut de locis superioribus haec declivia et devexa cernebantur, Caes. B. G. 7, 88: si per declive sese reciperent, id. B. C. 3, 51, 6; cf.: erat per declive receptus, id. ib. 3, 45, 4; Ov. M. 2, 206.—
- II Trop.: labitur occiduae per iter declive senectae, id. ib. 15, 227; cf.: mulier aetate declivis, in the decline of life, Plin. Ep. 8, 18, 8; Arn. 2, p. 74: animae in vitia, prone, Arn. 2, 45.—Comp. perh. only: dies ad occasum declivior, Vulg. Judic. 19, 9.—Sup. does not occur.—Adv.: dēclīvĭter, in a sloping manner, only in Comp.: declivius: incumbens rupes, Cassiod. Hist. Eccl. 12, 9.
dēclīvis, e (de u. clivus), bergabwärts gehend, abfallend, abschüssig (Ggstz. acclivis), I) eig.: locus declivis ac praeceps, Liv.: collis ab summo aequaliter d., Caes.: locus iniquus et leniter d., Caes.: latitudo, Sall.: arvum Aesulae, Hor.: ripa, Ov. – neutr. subst., per declive (am Abhang hin) se recipere, Caes.: per declive viasque praecipites spatio terrae propiore feruntur, Ov.: sopitus ex semita proclivi ruit in declive, Liv.: haec declivia et devexa, diese abfallenden u. abschüssigen Partien (der Gegend), Caes. – II) übtr.: A) der Zeit nach sich neigend, mulier aetate declivis, mit der es bergab geht, die schon in den Jahren ist, Plin. ep.: sol, Calp.: aestas, Calp. – m. Dat., quod sol iam occasui declivis est, sich dem U. zuneigt, Min. Fel. 40, 2. – m. ad u. Akk., considera, quod dies ad occasum declivior sit, Vulg. iudic. 19, 9. – B) der Gesinnung nach sich neigend, animae in vitia labiles, in peccatorum genera universa declives, Arnob. 2, 45.
declibius, inclinatus
collis non magnus declivo tramite flexus
~i, i. proni, inclinati, ‥ velaheldre
mons ascendentis descendentisque per ipsum / limite declivi vexat utrumque gradum
rex ‥ quosdam milites ‥ ad ipsa ~a intersticia modis bellicis incolenda ‥ assignavit
dividit innumerus speram declivis orizon
sol[i ]us orbis solis et octava spera moventur secundum orbem signorum sine declinacione ‥; alii enim orbes planetarum moventur super alios polos circulorum ~orum aliorum ab istis et abinvicem declinantes ad septentrionem et meridiem
per motus duos communes octo speris, sc. ~um et rectum
motus [solis ] accipitur tripliciter‥. primus modus est per comparationem ‥ ad circulum declinationis in quo equinoctia et solstitia signantur‥. secundum primum modum dicitur annus circuli ~is, tempus sc. quo sol a puncto equinoctii vel solstitii movet secundum ordinem signorum ‥ donec redeat ad idem punctum
an in tali diaphano lux habeat ~em incessum
ponit semidiametrum umbre cum semidiametro lune adequari declinacioni circuli ~i ab ecliptica in termino eclipsis lunaris a nodo
publica declivae fiunt divortia lunae
~i, i‥. humiliati
ita erat curvatus somate ut ~i capite caelum vix posset cernere
cujus humilitas et patientia, quo ~ior atque mansuetior, eo sublimior est ante Deum
[regina ] ~a facie genibusque sepius flexis ‥ recessit
non sine ~i vultus leticia
ad malum ~ioribus seculis inmane quantum recrevere
rectificatque virum declivem regula virtus
dieta febricitantis debet esse ~is ad hanc complexionem
pulsus in quartana est ~is ad duriciem
ecclesia sita est in ~io montis Syon
dim. acram que se extendit de B‥. in Q‥. per ~ium ex australi parte de H.
regalis exercitus ‥ occursurus eis ~um montis ascendit
hinc jubet hos †punctis [v. l. punctus ] rex reparare; sudes / terra fingendas dat declivo retinendas / versus eos, visu quo timor assit equis
pernici gressu per ~ium montis descendere conabatur
clyffe of a hylle , ~um
ut unusquisque affigeret ante se a fronte palum suum ‥ uno fine affixo in terram ‥ et alio in ~o versus hostes
quo [rege Edwardo ] trahente decursum versus aevi †declinium, infirmatur ‥ et infirmatus finit hominem
cum ad ~ia [] lux diurna festinaret, : †~a Ciren. I 356
sunt cujuslibet egritudinis tempora iiij, principium, augmentum, status, et ~ium
ejusdem anni in ~um tendente curriculo
dēclīvis, (12) e, (de et clivus), ¶ 1 qui est en pente [pente vue dʼen haut ; acclivis, vue dʼen bas] : collis ab summo æqualiter declivis Cæs. G. 2, 18, 1, colline ayant une pente régulière depuis le sommet ; in declivi ac præcipiti loco Cæs. G. 4, 33, 3, sur une pente rapide || n. pris substt : per declive Cæs. C. 3, 51, 6, sur la pente ; declivia et devexa Cæs. G. 7, 88, 1, les pentes et les dépressions dʼune colline ¶ 2 [fig.] sur son déclin : ætate declivis Plin. Min. Ep. 8, 18, 8, au déclin de lʼâge ¶ 3 [décad.] inclinant vers : Arn. 2, 45 || declivior Vulg.
- 1. steil, hellend, aflopend [locus; collis; ripa; latitudo];
- 2. (postklass.) aetate ~ op gevorderde leeftijd.
dēclīvis e (neut. plur. dēclīvia; once dēclīva, O.), adj.
- de + clivus, inclining downwards, sloping: in declivi loco, Cs.: vallis, Cs.: latitudo, i. e. a broad depression, S.: Olympi, O.: arvum Aesulae, H.: flumina, O.: via, O.: iter senectae, O.— Neut. as subst, a declivity, slope: haec declivia cernebantur, Cs.: per declive sese recipere, Cs.: per declive ferri, O.