dedignor
dedignor, to reject as unworthy, disdain, scorn, refuse
Frieze-Dennison Vergil
dēdīgnor, ātus sum, 1, dep. a.: to deem unworthy, disdain, scorn, refuse, 4.536.
Could not find dedignatum in Logeion dictionaries.
dedignatum supine, perfect passive participle masculine genitive plural, perfect passive participle neuter genitive plural, perfect passive participle masculine accusative singular, perfect passive participle neuter accusative singular, perfect passive participle neuter nominative singular, perfect passive participle neuter vocative singular of dedignor
dē-dignor, ātus, 1,
- v. a. dep., to reject as unworthy, to disdain, scorn, refuse (most freq. in Ov.; perh. not ante-Aug.).
- α With two accs.: quos ego sim toties jam dedignata maritos, * Verg. A. 4, 536; so, aliquem maritum, Ov. H. 16, 195: virum, Pelasgum, id. ib. 12, 83: comitem amicum, id. Pont. 1, 7, 33: Philippum patrem ( = abdicare), Curt. 6, 11: nec dedignanda carmina, Sil. 13, 538.—
- β With inf.: magni genibus procumbere non est Dedignata Jovis, Ov. M. 13, 586; id. F. 4, 36; id. Pont. 2, 2, 79; Curt. 10, 5, 33; Tac. A. 2, 34 fin.—
- γ Absol.: accendebat dedignantes, Tac. A. 2, 2.
dē-dīgnor, ātus sum, ārī, als unwürdig abschlagen, verschmähen, verweigern, ded. maritum, Ov.: honorem (Ggstz. concupiscere), Plin. pan.: honores non ded., Plin. pan.: ded. conubia, Iustin. – mit dopp. Acc., Philippum patrem (als V.), Curt.: Nomades maritos (als G.), Verg.: me nec comitem (als B.) nec amicum (als Fr.), Ov. – m. Infin., sollicitare, Ov.: praedia nostra colere, Col.: venire, Tac.: cibos attingere, Plin. pan.: aegrorum obscena contrectare non ded., Sen. – m. Acc. u. Infin., dedignatus est subolem sui pignoris nuncupari, Arnob. 5, 13. – absol., accendebat dedignantes, Tac. ann. 2, 2.
See: dedignari
dēdignor, (11) ātus sum, ārī, tr., décliner qqch. ou qqn comme indigne, dédaigner, refuser : dedignari aliquid Plin. Min. Ep. 8, 6, 16, dédaigner qqch. ; aliquem maritum Virg. En. 4, 536, dédaigner qqn comme mari ; [av. inf.] intueri dedignari Sen. Const. 13, 2, refuser de regarder, cf. Ov. M. 13, 586 || [av. prop. inf.] Arn. 5, 13 || [abst ] Tac. Ann. 2, 2.
dedignor , aris, ari. d.
嫌卑。不屑。Hic me comitem dedignatus est 此人嫌 吾爲伴。
Suggest a Translation
See an image
嫌卑。不屑。Hic me comitem dedignatus est 此人嫌 吾爲伴。
Suggest a Translation
See an image
dē-dīgnor ātus, ārī, dep.,
- to reject as unworthy, disdain, scorn, refuse: alquos maritos, V.: virum, O.: genibus procumbere Iovis, O.: venire, Ta.: sollicitare, O.