deditui
Gothsekin, quasi
Cotsethiseu
Cotarii, inquit Ludewig. utpote qui in
Cotis, id est tuguriis sederent. Ex eorum mellificiis Domini feudales censum aliquem percipere solebant, unde in Privilegio Theodorici Landgravii Thuringiæ ann. 1296. Monasterio Dobirlucensi
conceduntur
mellificiorum jura et eorum redditores qui Deditui dicuntur, apud eumd. Ludewig.
tom. 1. pag. 168. Et pag. 165. in Privilegio ann. 1296 : Debitores mellificiorum,
qui vulgo Dediti appellantur, et eorum mellificiorum jura vendidimus. Ibid. pag.
171. in Privilegio anni 1297 : Donavimus mellificia et eorum solutores, qui Deditui
nuncupantur. Privilegium anni 1276. ibid. pag. 112 : Nos Henricus Dei
gratia Misnensis Marchio recognoscimus... quod inter Dominum Abbatem et Conventum in
Dobirlug ex una et dom. Johan. de Sunnewalde ex parte altera, pro duabus villis Boren
novo et Boren antiquo contentio verteretur, idemque Johannes affirmaret, quod cum
rustici dictarum villarum sui essent Dediti, non possent bona sua præter ipsius
voluntatem et consensum vel vendere aut quomodolibet alienare, aliter prædicto Dom.
Abbate contrarium asserente ; Nos de consensu tam ejusdem Dom. Abbatis, quam præfati
Johannis per interlocutoriam sive sententiam requisivimus a subscriptis Bodone et
Ottone, etc. qui omnes communiter affirmabant, quod prædicti rustici prædictarum
villarum, non obstante, quod essent Dediti prædicti Johannis bona sua præhabita possent
vendere, dare, aut quocumque modo alienationis alienare, nec esset necesse suum
consensum vel voluntatem requirere, super eo adjicientes, quod idem Johannes nullum
judicium vel jurisdictionem habere deberet in eosdem ; sed si pro melle, quod sibi
debetur, repetendo seu petendo, aliquid accionis habuerit contra ipsos, illud prosequi
debet coram præfato Domino Abbate justitia mediante. Hæc fusiora quidem, sed ad
notitiam conditionis Deditorum haud inutilia.