defrico
defrico, to rub off, rub down, rub hard
Could not find defricta in Logeion dictionaries.
defricta perfect passive participle neuter accusative plural, perfect passive participle feminine ablative singular, perfect passive participle feminine nominative singular, perfect passive participle feminine vocative singular, perfect passive participle neuter vocative plural, perfect passive participle neuter nominative plural of defrico
dē-frĭco, cui, cātum and ctum (the former Cat. 37, 20; Col. 11, 2, 70; Plin. 28, 12, 50, § 188; the latter in Col. 6, 13, 1; 7, 5, 8; Sen. Ep. 87, 10), 1, v. a., to rub off, rub down; to rub hard, to rub (rare; mostly technical; not in Cic. and Caes.).
- I Prop.: dentem, Cat. 37, 20; Ov. A. A. 3, 216: radicem, Col. 12, 56, 1: dolia, id. 11, 2, 70: lichenes pumice, Plin. 26, 4, 10, § 21: papulam saliva, Cels. 5, 28, 18; cf. vulnera, Col. 6, 7, 4: corpora pecudum quotidie, id. 6, 30, 1: fauces ceteraque membra, Suet. Dom. 20 et saep.: vas aeneum defricabitur, shall be scoured, Vulg. Lev. 6, 28: defricari, mid., to rub one's self, as in a bath, Auct. Her. 4, 10, 14.—
- II Trop.: urbem sale multo, to lash well, Hor. S. 1, 10, 4.—Hence, *dēfrĭcātē, adv. (acc. to no. II.), with biting sarcasm: facete et defricate, Naev. ap. Charis. p. 178 P.
dē-frico, fricuī, fricātum u. frictum, āre, abreiben, abscheuern, einreiben, frottieren, a) übh. lebl. Objj.: amphoram, Cato: dolia, Col.: vas aeneum, Vulg.: radicem diligenter, Col.: lichenas pumice, Plin.: vulnera bubulā urinā, Col.: papulam ieiunā salivā cotidie, Cels.: lenticula defricata, Augustin. serm. 208, 1. – b) leb. Wesen, deren Körper u. Körperteile: boves, Sen.: equum, Sen.: equum et sagmarium suum, Aurel. imp. bei Vopisc.: coepit, postquam perfusus est, defricari (sich [im Bade] frottieren zu lassen), Cornif. rhet.: corpora pecudum u. hominum cotidie, Col.: dentes coram, Ov.: pupulas diu, sich die Augen reiben (v. Schlaftrunkenen), Apul.: fauces membraque sibimet ad numerum in sphaeristerio, Suet. – m. Abl. (mit), quod quisque minxit, hoc sibi solet mane dentem atque russam defricare gingivam, Catull.: dens Hiberā defricatus urinā, Catull.: defr. totum boum palatum sale, Col.: u. so (im Bilde) urbem sale multo, tüchtig mit Salz durchbeizen = mit scharfem Witze durchhecheln, Hor. sat. 1, 10, 4. – ➳ Über Partiz. defricatus u. defrictus s. Neue-Wagener Formenl.3 Bd. 3. S. 529.
See: defricare
dēfrĭcō, (13) cŭī, ctum et cātum, cāre, tr., ¶ 1 enlever en frottant : lichenes pumice Plin. 26, 21, enlever les dartres avec de la pierre ponce ¶ 2 polir ou nettoyer en frottant : dentem Catul. 39, 19, frotter les dents || frictionner : defricari Her. 4, 14, se frictionner au bain, cf. Pl. Pœn. 220 || [fig.] urbem sale multo Hor. S. 1, 10, 4, donner à la ville une bonne friction au sel.
➳ part. defricatus Catul. 37, 20 ; Col. Rust. 11, 2, 70 ; Plin. 28, 188 ; defrictus Col. Rust. 6, 13, 1 ; 7, 5, 8 ; Sen. Ep. 87, 10.
- 1. afwrijven [equum; caput];
- 2. (Hor.) hekelen, bekritiseren [urbem sale multo op gepeperde wijze].
dē-fricō cuī, cātus, āre,
- to rub off, rub down, rub hard: dentem, O., Ct.—Fig.: sale multo Urbem, i. e. cause to smart, H.