demonstrator
demonstrator, one who points out, an indicator, guide
dēmonstrātor, ōris, m. [demonstro],
- one who points out or indicates; an indicator, exhibiter (very rare): uniuscujusque sepeliendi, * Cic. de Or. 2, 86, 353: hujus rationis, Col. 3, 10, 20: medicinarum Aesculapius, Tert. Apol. 23.
dēmōnstrātor, ōris, m. (demonstro), der Hinzeiger, Zeiger, I) eig.: Simonides dicitur demonstrator uniuscuiusque sepeliendi fuisse, gezeigt haben, wen jeder zu begraben habe, Cic. de or. 2, 353. – II) übtr., der Darleger, Angeber (einer Verfahrungsart, Ggstz. inventor), Col. 3, 10, 20.
intellexit Elisabeth [cf. ] ‥ quid illa exultatio sui significasset infantis, hoc est illius venisse matrem cujus ipse praecursor ac ~or esset futurusLuke i 41
non omnis locus ~ori commodus est, utpote ab accidente, eo quod corruptibilium nec demonstratio nec scientia simpliciter est
profundus est in sententiis ‥, orator vehemens, efficax ~or
geometer vel ~or intelligit istam [majorem propositionem ] in lineis rectis et ipse [syllogismus ] coaptat earn recte et oblique
oportuit logicam facere tractatum de modo raciocinandi in genere, prout abstrahit ab omni materia propria vel communi, ad quam viz. respiceret tam ~or quam dialecticus raciocinari volens
quia simplices sequentes tales ~ores possent dubitare cui esset assenciendum, ideo tuta est via, ‥ auctoritas, circa [v. l. certa ] que non potest fallere nec falli
dēmōnstrātŏr, ōris, m. (demonstro), celui qui montre, qui démontre, qui décrit : Cic. de Or. 2, 353 ; Col. Rust. 3, 10, 20.
dēmōnstrātor ōris, m
- demonstro, one who points out, an indicator, guide: unius cuiusque sepeliendi.