demoror
demoror, to retard, detain, delay
Frieze-Dennison Vergil
dēmoror, ātus sum, 1, dep. a. and n.: to linger, protract, 2.648; detain, 3.481; wait for, await, 10.30.
Could not find demorandum in Logeion dictionaries.
demorandum present passive gerundive singular, present passive gerundive plural, present passive gerundive plural, present active gerund singular, present passive gerundive singular, present passive gerundive singular, present passive gerundive singular of demoror
dēmŏror, ātus, 1,
- v. dep. n. and a.
- 1 Neutr., to loiter, linger, tarry, delay (very rare): me hic demoratam tam diu, Plaut. Rud. 2, 4, 27 (440): ille nihil demoratus exsurgit, Tac. A. 15, 69: quamdiu legationis causa ibi demorantur, Dig. 5, 1, 2, § 4: in errore, Vulg. Sirach, 17, 26; diebus septem, id. Act. 20, 6 al.—More freq. (and class.),
- II Act., to retard, detain, delay one: diu me estis demorati, Plaut. Epid. 3, 2, 40 (376); cf.: ne diutius vos demorer, *Cic. de Or. 2, 58, 235: detinere aliquem et demorari, Lentul. in Cic. Fam. 12, 15: nullo hoste prohibente aut iter demorante, Caes. B. G. 3, 6 fin.; so, repentinas eorum eruptiones, id. B. C. 1, 81, 5: novissimum agmen, id. ib. 3, 75, 3; Tac. A. 12, 68.—Poet.: Teucros quid demoror armis? restrain from battle, Verg. A. 11, 175 (ab armis, Serv.): fando surgentes demoror Austros, Verg. A. 3, 481 (i. e. vos demoror quominus ventis utamini, Serv.): inutilis annos demoror, detain the years (sc. that hasten to an end), i. e. remain alive, Verg. A. 2, 648 (quasi festinantes diu vivendo detineo, Serv.): mortalia demoror arma, i.e. await, Verg. A. 10, 30 (exspecto, sustineo, Serv.).
dē-moror, ātus sum, ārī, I) trans., abhalten, verzögern, aufhalten, dem. alqm et detinere, Lentul. in Cic. ep.: alqia diu, Plaut., diutius, Cic.: agmen novissimum, Caes.: iter, Caes.: repentinas eorum eruptiones, Caes.: annos, das Leben aufhalten, noch leben, Verg. – II) intr., sich aufhalten, verweilen, säumen, zögern, ille nihil demoratus (ohne Säumen) exsurgit, Tac.: quam diu legationis causā ibi demorantur, ICt.: dem. diu in ludo, Schol. Iuven.: dem. Antiochiae, Vulg.
See: demorari
dēmŏror, (13) ātus sum, ārī, intr. et tr., ¶ 1 intr., demeurer, rester, sʼarrêter : *Pl. Rud. 447 ; Tac. Ann. 15, 69 ¶ 2 tr., retarder, retenir, arrêter : Cæs. G. 3, 6, 5 ; C. 1, 81, 5 ; 3, 75, 3 ; ne diutius vos demorer Cic. de Or. 2, 235, pour que je ne vous retarde pas trop ; Teucros demoror armis Virg. En. 11, 175, je retiens les Troyens loin des combats ; annos demoror Virg. En. 2, 648, je tarde à mourir, je prolonge mes jours || attendre : mortalia demoror arma Virg. En. 10, 30, jʼattends les coups dʼun mortel, je suis réservée à...
- 1. zich ophouden, verblijven;
- 2. aarzelen, treuzelen; ➤ ille nihil demoratus (zonder aarzelen) exsurgit.
dē-moror ātus, ārī, dep.,
- to retard, detain, delay: vos: hoste iter demorante, Cs.: Teucros armis, restrain from battle, V.: fando Austros, V.: annos, i. e. remain alive, V.: mortalia arma, i. e. await, V.: nihil demoratus, Ta.