depunctare
fluvius inde egrediens est sacra scriptura, a Spiritu Sancto edita et eodem summi Dei digito ~ata
Dépointer. Arest. ann. 1354. 23. Jun. in vol. 4. arestor. parlam. Paris. :
Ipsum Beguin de possessione et saisina ac statu suis, in
quibus fuerat et erat pacifice, Depunctaverant sine judicio, sine lege. Aliud
ann. 1347. 19. Jan. ibid. vol. 2 : Dominus de sancto Venantio, Franciæ marescallus, de dicta sua possessione et
saisina Depunctuatus fuerat. Charta Phil. comit. Fland. ann. 1447 : En
déchargeant et Dépointant soigneusement, si mestier est, ceux qui de présent sont en la
loy de nostre ditte ville (de S. Omer.) Lit. ann. 1359. tom. 3. Ordinat. reg.
Franc. pag. 357 : Que très grant destorbier leur seroit et empechement de leur
vivre, les Despointer dudit fait. Despoinctier et Despointier, in Lit. ann. 1370. tom. 5. earumd. Ordinat. pag. 373. et ann. 1379. tom. 6. pag. 436. Vide infra Desapunctare.