derogo
derogo, to repeal in part, restrict, modify
Could not find derogandum in Logeion dictionaries.
derogandum present passive gerundive singular, present passive gerundive plural, present passive gerundive plural, present active gerund singular, present passive gerundive singular, present passive gerundive singular, present passive gerundive singular of derogo
dē-rŏgo, āvi, ātum, 1, v. a., jurid. t. t., to repeal a part of a law, to restrict or modify it.
- I Prop.: huic legi nec obrogari fas est, neque derogari ex hac aliquid licet, neque tota abrogari potest, Cic. Rep. 3, 22; cf.: de lege aliquid derogare aut legem abrogare, id. Inv. 2, 45, 134; id. Cornel. I. Frag. 11: derogatur legi, cum pars detrahitur, Dig. 16, 102.—
- II Transf., beyond the legal sphere, to take away, detract from, to diminish, to remove, withdraw.
- α With de: de magnificentia aut de honestate quiddam, Cic. Inv. 2, 58, 175; cf. id. ib. 2, 17, 53: de testium fide, id. Caecin. 1 fin.—
- β With ex: si quid ex hac ipsa (aequitate) accusator derogat, Cic. Inv. 2, 46, 136.—
- γ With dat. (so most freq.): non mihi tantum derogo, tametsi nihil arrogo, ut, etc., Cic. Rosc. Am. 32: fidem alicui, id. Fl. 4, 9; id. Div. 2, 71, 146; Luc. 9, 351; Cels. praef.; Lact. Epit. 50, 2; cf. the foll. no. B.; and simply, fidem, Cic. Quint. 23, 75: gratiam nomini, Plin. 7, 28, 29, §104: nihil universorum juri, Tac. A. 13, 27 et saep.—
- B With abstract subjects: quorum virtuti, generi, rebus gestis, fidem et auctoritatem in testimonio cupiditatis suspicio derogavit, Cic. Font. 7; Quint. 9, 3, 102: ubi certam derogat vetustas fidem, Liv. 7, 6, 6.—
- C To disparage, dishonor: et derogastis adversum me verba vostra (i. e. me verbis), Vulg. Ezech. 35, 13.
dē-rogo, āvī, ātum, āre, I) eig., von einem Gesetze einen Teil abschaffen, es zum Teil aufheben, beschränken, huic legi nec obrogari fas est neque derogari ex hac aliquid licet neque tota abrogari potest, Cic.: cui legi obrogatum vel derogatum sit, Cornif. rhet.: der. aliquid e lege fatorum, Sen. – II) übtr., übh. von etw. hinwegnehmen, einem etwas entziehen, absprechen, vermindern, de fide alcis, Cic., od. fidem alci od. alci rei, Cic. u. Lact.: fidem, Liv. (s. Bünem. Lact. epit. 50, 2): de honestate quiddam, Cic.: aliquid ex aequitate, Cic.: sibi tantum, Cic.: nihil universorum iuri, Tac.
See: derogare
dērŏgō, (12) āvī, ātum, āre, tr., ¶ 1 abroger une ou plusieurs dispositions dʼune loi, déroger à une loi : derogari ex hac lege aliquid non licet Cic. Rep. 3, 33, on ne peut déroger à une disposition de cette loi ; (de lege Cic. Inv. 2, 134 ) ¶ 2 [fig.] ôter, retrancher : aliquid de honestate Cic. Inv. 2, 175, déroger à ce quʼexige lʼhonneur ; aliquid ex æquitate Cic. Inv. 2, 136, porter atteinte à lʼéquité ; fidem alicui, alicui rei Cic. Fl. 9 ; Font. 23, ôter tout crédit à qqn ou à qqch.; non tantum mihi derogo, ut... Cic. Amer. 89, je ne me rabaisse pas au point de...
- 1. (wetten) beperken, gedeeltelijk afschaffen; ➤ ex hac lege alqd derogari potest;
- 2. ontzeggen, onttrekken [fidem alci of de fide alcis; alqd ex aequitate afbreuk doen aan de gerechtigheid].
derogo , as, are. n. act.
廢律例。減。— legem vel legi 廢律例。— ei fidem 信不及彼。
Suggest a Translation
See an image
廢律例。減。— legem vel legi 廢律例。— ei fidem 信不及彼。
Suggest a Translation
See an image
dē-rogō āvī, ātus, āre.—In legislation,
- to repeal in part, restrict, modify: neque derogari ex hac (lege) aliquid licet: de lege aliquid derogare. —In gen., to take away, detract, diminish, impair, withhold: de magnificentiā quiddam: de testium fide: si quid ex hac (aequitate): fidem alicui: certam derogat vetustas fidem, L.