desperabiliter

desperabiliter [LL] , desperately, despairingly. filia archisinagogi ipsa est sinagoga, quae ‥ subito errorum languore consternata spiritales vitae vias ingredi ~iter omisit Bede Mark (v 23) 180 (cf. id. Luke 441); que fere ~iter plorabatur Ailr. Ed. Conf. 745A; in illos ‥ sic delinquentes et ~iter exorbitantes deseviandum ‥ decrevit Gir. GE I 34; continua ‥ cruciabantur ‥ afflictione, eo quidem vehementius quo prevaricante marchiso ~ius Itin. Ric. I 66; non defuit perfidia que ~iter istud autumaverit Ad. Marsh Ep. 245.