despicabilis
Could not find despicabilisque in Logeion dictionaries.
despicabilisque feminine accusative plural, masculine accusative plural, feminine genitive singular, feminine nominative singular, feminine vocative singular, masculine genitive singular, masculine nominative singular, masculine vocative singular, neuter genitive singular of despicabilis
dēspĭcābĭlis, e, adj. [despicor],
- contemptible, despicable (post-class.): homo, Amm.26, 8, 5; Ambros. in Psa. 28, § 3 al.— Comp., Sid. Ep. 2, 10.
dēspicābilis, e (despicor), verächtlich, Amm. 26, 8, 5. Ambros. in psalm. 28. § 3; cant. cantic. 7. § 20: Compar. bei Sidon. epist. 2, 10, 4.
magis iconisma regale compto stemmate depictum laudatur quam dispicabilis persona pictoris veneratur
R. dux ‥ ~ior quam antea fuerat suis effectus est
leprosos ‥ libentius exhibebat quam alios pauperes ‥, illos autem ideo precipue quia, quanto sunt ~es abjectius ‥, tanto se sperat obsequium prestare Deo placentius
licet habitu ~is videretur, vultus tamen dignitate cognoscitur
peregrini ‥ ~es sunt effecti ‥, carnis curam perficiendo in desideriis
papa ‥, in fratre ‥ habitum deformem, vultum ~em, barbam prolixam ‥ considerans, ‥ despexit eum
gestu, verbis, et habitu ‥ ~is, histrio potius quam sacerdos
Hubertum ‥ loris constrictum equo imposuerunt ‥, super equum, inquam, ~em
quidam miles cum parvo equo et ~i
comes Lancastrie ‥ ductus fuit extra villam ‥ sedans super ~e jumentum
[Faritius ] fuit ‥ non usquequaque ~is eloquentie
homuncionem ‥ ~is parentele
in tertia [gloria ] ipsius fuerat humilitas ~is, in qua nec species nec decor
recedentes ab incommutabili veritate, illud incurrunt cum ~i ignominia quod ex inani gloria fugiunt
dēspĭcābĭlis, e (despicor), méprisable : Amm. 26, 8, 5 || -bilior Sid. Ep. 2, 10.