diffarreatio
diffarrĕātĭo, ōnis, f.,
- an ancient form of Roman divorce (cf.: remancipatio, divortium, repudium): genus sacrificii, quo inter virum et mulierem fiebat dissolutio. Dicta diffarreatio, quia fiebat farreo libo adhibito, Paul. ex Fest. p. 74, 13 Müll. (opp. confarreatio); Inscr. Orell. 2648; v. confarreatio.
diffarreātio, ōnis, f., die förmliche Trennung der Ehe, die durch die confarreatio (s. d.) geschlossen war, Paul. ex Fest. 74, 13. Corp. inscr. Lat. 10, 6662 (wo Plur., Ggstz. confarreationes).
~o, dissolutio inter virum et feminam
diffarrĕātĭō, ōnis, f. , diffarréation [dissolution du mariage fait par confarreatio ] : P. Fest. 74, 13.
Dissolutio inter virum et fœminam. Gloss. Isidor. Festus
Diffarreatio genus erat sacrificii, quo inter virum et
mulierem fiebat dissolutio. Dicta Diffarreatio, quia fiebat farreo libo
adhibito. Contrarium est Confarreatio: qua voce usi sunt Plinius Tacitusque.
DIFFARREATIO
DIFFARREA´TIO[DIVORTIUM]