diger

diger [ON digr] , stout, fat. Siwardus dux Northumbrorum Dan[ic]a lingua ‘digara’, hoc est fortis, nuncupatus V. Ed. Conf. 42v; sub rege Cnuto vir predives Osgotus cognomine ~era, Danus natione, partem terre ‥ sue possessioni ‥ moliebatur adjungere V. Kenelmi B f. 82r; nervosus lacertis, thorosus pectore, robustus et procerus toto corpore, filius Siwardi ‥ comitis, quem ~era Danico vocabulo, id est fortem, cognominabant W. Malm. GR III 253; Hugoni †Dirganae [Heimskringla: Hugi digri], id est grosso Ord. Vit. X 6.