dimetior
dimetior, to measure, measure out, lay out
Frieze-Dennison Vergil
dīmētior, mēnsus sum, 4, dep. a.: to measure, mark out; lay out.
Could not find dimensa in Logeion dictionaries.
dimensa perfect passive participle neuter accusative plural, perfect passive participle feminine ablative singular, perfect passive participle feminine nominative singular, perfect passive participle feminine vocative singular, perfect passive participle neuter vocative plural, perfect passive participle neuter nominative plural of dimetior
dī-mētĭor, mensus, 4,
- v. dep. a., to measure any thing, to measure out (v. demetior init.—rare but class.): studium dimetiendi caeli atque terrae, Cic. de Sen. 14, 49: dimetiri et dinumerare syllabas, id. Or. 43, 147: campum ad certamen, Verg. A. 12, 117: mundum, Quint. 12, 11, 10; cf. id. 9, 4, 112.—Hence, part. as subst.: dīmētĭens, entis, f., the diameter (διάμετρος), Plin. 2, 23, 21, § 86 sq.☞ In pass. signif.: columnae altitudo dimetiatur in partes duodecim, Vitr. 3, 3; 5, 9; Quint. 8 prooem. § 27: mirari se sollertiam ejus, a quo essent illa dimensa atque descripta, Cic. de Sen. 17, 59; so in the part., Caes. B. G. 2, 19, 5; 4, 17, 3; Quint. 9, 4, 27; Cic. N. D. 2, 62, 155; Verg. G. 1, 231; 2, 284.—Cf. in fut. pass. part.: non cum vitae tempore esse dimetiendam commemorationem nominis nostri, Cic. Arch. 11, 29 Halm (Baiter, dimittendam).
dī-mētior, mēnsus sum, mētīrī (dis u. metior), nach allen Seiten hin abmessen, ausmessen, vermessen, I) eig.: 1) im allg.: a) der Dimension nach, α) aktiv: convallem tabernaculorum dimetiar, Vulg. psalm. 107, 8: atque ego ista sum dimensus, Cic. de sen. 59: dimensi sunt virilis pedis vestigium, Vitr. 4, 1, 6: altitudinem caeli et latitudinem terrae et profundum abyssi qui dimensus est? Vulg. Sirach 1, 2. – m. ad (nach) u. Akk., dimensus (scrobem) ad corporis sui modulum, Suet. Ner. 49, 1. – β) passiv: a quo essent illa dimensa atque descripta, Cic.: domum Rabirianam, quam tu iam dimensam et exaedificatam animo habebas, M. Fontinus emit, Cic.: omnia dimensa, Plin. ep.: omnia sint dimensa paribus numeris (in gleichen Zwischenräumen) viarum, Verg.: mittere ad dimetiendum opus primipilarem, Suet. – m. in u. Akk., columnae altitudo dimetienda est in partes octo et dimidiam od. dimetiatur in partes tredecim, Vitr. 3, 3, 10 u. 3, 5, 8 (vgl. 3, 3, 12 u. 5, 9, 3) – m. ad (nach) u. Akk., tigna dimensa ad altitudinem fluminis, Caes. b.G. 4, 17, 3. – b) der Zeitdauer nach abmessen, neque certum dimensumque (und geregelte) tempus, Plin. ep. 9, 36, 3: interdum ille (fons) certis dimensisque momentis vel subtrahitur vel assurgit, Plin. ep. 4, 30, 3. – c) dem Maße nach zumessen, m. Dat. (wem?), patrimonium plerisque in diem vitae suae dimensum, Spart. Hadr. 7, 9. – subst., dīmēnsum, ī, n., die zugemessene Ration, vix necessarium usurpando dimensum, Pacat. pan. 13, 2. – 2) insbes.: a) (bes. als milit. t.t.) eine Örtl. abmessend abstecken, dimensis vicorum ordinibus, abgesteckten, regelmäßigen, Tac. ann. 15, 43: dimensa castra, Sil. 12, 541: opere (die Lagerräume) dimenso, Caes. b.G. 2, 19, 5: dimensis principiis, Tac. ann. 1, 61. – b) als astron. t.t., ausmessen, vermessen, caelum atque terram, Cic. de sen. 49: mundum, Quint. 12, 11, 10: positus siderum ac spatia, Tac. ann. 6, 21: passiv, certis dimensus partibus orbis, Verg. georg. 1, 231: dimensis orbibus anni, Stat. Theb. 1, 505. – Partiz. subst., dīmēnsa, ōrum, n., abgemessene Punkte, Chalcid. Tim. 69 u. 78. – c) als metr. t.t., abmessen, syllabas, Cic. or. 147: pedes, Quint. 9, 4, 112: versum (näml. ad pedes), Cic. or. 183. – m. ad (nach) u. Akk., non ad pedes verba dimensa sunt, Quint. 9, 4, 27. – II) übtr., abmessen, audiam civem digitis peccata dimetientem sua, der an den F. abzählt, Cic. parad. 3, 26: dum inventa ponderant ac dimetiuntur, Quint. 8. praef. 27. – ➳ Sämtliche bekannte Stellen, in denen dimetior u. bes. dimensus passiv steht, s. Neue-Wagener Formenl.3 Bd. 3. S. 62. – Cic. Arch. 29 lesen Kaiser u. Richter dimittendum.
See: dimetiri
dīmētĭor, (12) mēnsus sum, mētīrī (dis et metior), tr., ¶ 1 mesurer en tous sens : ego ista sum omnia dimensus Cic. CM 59, cʼest moi qui ai mesuré tout cela, cf. CM 49 ; Quint. 12, 11, 10 || emploi passif, dimensus, a, um, mesuré : Cic. CM 59 ; Nat. 2, 155 ; Cæs. G. 4, 17, 3 ; C. 2, 19, 5 ; subst. n. , dimensum, ī, ration mesurée : Pacat. Pan. Theod. 13, 2 ¶ 2 [en métrique] : Cic. Or. 147 ; 183 ; Quint. 9, 4, 112 ¶ 3 [fig.] mesurer, calculer : Cic. Par. 26.
dī-mētior mēnsus, īrī, dep.
- and pass, to measure, measure out, lay out: syllabas: caelum atque terram: campum ad certamen, V.: positūs siderum, Ta.: digitis peccata sua, to count off.—Pass., to be measured, be planned, be adapted (only perf.system): a quo essent illa dimensa atque descripta: opere dimenso, laid out, Cs.: tigna dimensa ad altitudinem fluminis, Cs.: certis dimensus partibus orbis, V.