dispensa
Nam de Dispensa, quam in Aquis accepistis, nullam volo aliam retributionem, nisi
amicitiam tuam. Capitula Caroli M. lib. 4. cap. 73 : De Dispensa Missorum
nostrorum, etc. Concilium Duziacense 1. part. 4. cap. 4 : Noluit ire ad
mansiones, quas sui homines præmissi acceperant, ad quas Dispensa sua adducta
fuerat. Adde Synodum Ticinensem ann. 855. Capitula Caroli C. tit. 5. Brevis
de substantia et censu et Dispensa, etc. Ibid. pag. 405 : De farina
grossa ad Dispensam famulis et pauperibus, etc.Solarium ad Dispensandum, in Formul. fiscor. describend. ap. Pertz. Leg. tom. 1. pag. 178. lin. 37.
Sed suum horderium, quod dicere possumus Dispensam, et cistam suam... debet ipsa
custodire. Liber Ordinis S. Victoris Parisiens. MS. cap. 11 : Sub manu
Cellerarii est Jo. Brompton. ann. 1189 :
Radulfus Clericus de Dispensa Regis. Bracton. lib. 3. Tract. 2. cap. 32.
§ 9 : Habere debet uxor sub custodia sua claves Dispensæ suæ, et scrinii sui.
Cellerarius Dispensæ, in Capitulis General. S. Victoris Massil. MSS. ubi pluries occurrit vox
Dispensahac notione : verum alia paulo diversa, scilicet pro obsonio Monachi, usurpat Guido Discipl. Farfensis cap. 36. ubi sic :
Similiter pro illis, in quorum anniversario plenum Officium sit, tot
Dispensas vel justitias recipiet, quæ constitutæ fuerint in
loco.Si furtum
inveniatur sub clavibus suis, quas ipsa (uxor) habet sub custodia et cura sua, utpote
Spensæ, arcæ suæ vel scrinii sui. Occurrit etiam in Statutis Willelmi Regis
Scotiæ cap. 19. § 3.