dispositive

dispositive , a by inducing a disposition or inclination. b w. ref. to disposition. c in accordance w. disposition. a introducere formam in materia ‥ aut effective, et sic duo contraria, sc. forma et privatio, aut ~e, et sic hujusmodi conditiones vel dispositiones, rarum et densum et hujusmodi Bacon VIII 17; forte potuit virtus lapidis ~e immutando organum, ut cor vel cerebrum, excitare in eo alium affectum ‥, non agendo in animam sed corpus alterando Peckham QR 82; Ockham Dial. 642 (v. causaliter a).  b [sapphirus] tollit invidiam, expellit timorem ‥, portantem autem mitem reddit et humilem et benignum, que omnia tamen puto esse dicta ~e pocius quam effective Upton 108.  c [potestatem papae] causative et principaliter non esse ex homine, sed solum ~e, in quantum eleccionem canonicam, tanquam disposicionem previam, sequitur spiritualis potestas, efficiente Deo Paul. Angl. ASP 1544.