dispello
dispello, to drive asunder, scatter, disperse
Frieze-Dennison Vergil
dispellō, pulī, pulsus, 3, a.: to drive away; separate, scatter, disperse, 1.538; to part, 5.839.
Could not find dispulsa in Logeion dictionaries.
dispulsa perfect passive participle feminine ablative singular, perfect passive participle feminine vocative singular, perfect passive participle neuter vocative plural, perfect passive participle neuter accusative plural, perfect passive participle feminine nominative singular, perfect passive participle neuter nominative plural of dispello
dispulsa feminine ablative singular, feminine nominative singular, neuter nominative plural, feminine vocative singular, neuter accusative plural, neuter vocative plural of dispulsus
dis-pello, pŭli, pulsum, 3, v. a., to drive asunder, to scatter, disperse (rare but class.).
- I Lit.: dispulsa suo de coetu materiaï Copia, Lucr. 1, 1017: pecudes dispulsae, Cic. Att. 7, 7, 7: ater quos aequore turbo Dispulerat, Verg. A. 1, 512; cf. ib. 538: umbras, id. ib. 5, 839: aequora prorā, Stat. Th. 5, 335.—
- II Trop., to scatter, drive away, dispel: (philosophia) ab animo tamquam ab oculis caliginem dispulit, Cic. Tusc. 1, 26, 64; cf.: tenebras calumniae, Phaedr. 3, 10, 42: somnos, Sen. Troad. 452: curas, Sil. 8, 164: inediae metum, Amm.14, 7.
dis-pello, pulī, pulsum, ere, auseinander treiben, -jagen, zerstreuen, I) im engern Sinne (Ggstz. compellere), a) leb. Wesen, v. Pers. als Subj., pecudes, Cic.: Colchos, Val. Flacc. – v. Lebl. als Subj., wie v. Sturm usw., Teucrorum alios, Verg.: per undas nos, Verg. – b) Lebl.: dispulsa suo de coetu materiai copia, Lucr.: aeratā disp. aequora prorā, durchschneiden (v. einem Schiffe), Stat. – übtr., qui hosce amores nostros dispulsos conpulit, Plaut. asin. 738. – II) im weitern Sinne, zerstreuen, zerteilen, vertreiben, verscheuchen, a) physische Zustände, umbras, Verg.: sole od. incalescente sole dispulsā nebulā, Liv.: bellantem somnum, poet. = den Schlaf des von Schlachten Träumenden, Sil.: im Bilde, tenebras calumniae, Phaedr.: ab animo tamquam ob oculis caliginem, Cic. – b) übtr., geistige Zustände, inediae metum, Amm.: omnes luctus omnesque e pectore curas, Sil.
See: dispellere
dispellō, (13) pŭlī, pulsum, ĕre, tr., [sʼemploie ordint au pf et part.], ¶ 1 disperser, dissiper : Cic. Att. 7, 7, 7 ; Virg. En. 1, 512 || [avec ab ], chasser loin de : Cic. Tusc. 1, 64 ¶ 2 fendre [les flots] : Stat. Th. 5, 335.
dis-pellō pulī, pulsus, ere,
- to drive asunder, scatter, disperse: pecudes dispulsae: per undas nos, V.: alquos aequore turbo, V.—Fig., to drive away, dispel: sole dispulsa nebula, L.: ab animo caliginem: tenebras calumniae, Ph.