distorqueo
distorqueo, to turn awry, twist, distort
Could not find distortius in Logeion dictionaries.
distortius adverb comparative, neuter accusative singular comparative, neuter vocative singular comparative, neuter nominative singular comparative of distorqueo
dis-torquĕo, rsi, rtum (supine, distorsum acc. to Prisc. 871 P.), 2, v. a., to turn different ways, to twist, distort (rare but class.).
- I Prop.: os, Ter. Eun. 670; so, ora cachinno, Ov. A. A. 3, 287: oculos, Hor. S. 1, 9, 65: labra, Quint. 1, 11, 9.—
- II Meton., to torment, torture.
- A Lit., Sen. Ben. 7, 19; Suet. Dom. 10.—
- B Trop.: quem repulsa distorqueat (with amore cruciari), Sen. Ep. 74: cogitationem, Petr. 52, 2.
- —Hence, distortus, a, um, P. a., distorted, misshapen, deformed, dwarfish.
- A Lit.: distortus ejecta lingua, Cic. de Or. 2, 66, 266; cf. Suet. Aug. 83; Quint. 2, 5, 11: vultus, id. 6, 3, 29: crura, Hor. S. 1, 3, 47: solos sapientes esse, si distortissimi sint, formosos, Cic. Mur. 29, 61; cf. Suet. Galb. 21.—Plur. as subst.: pumili atque distorti, id. Aug. 83.—
- B Trop.: nullum (genus enuntiandi) distortius, more perverse, unseemly, Cic. Fat. 8 fin.—Adv. does not occur.
dis-torqueo, torsī, tortum, ēre, I) auseinander drehen, -zerren, verzerren, verdrehen, os, Ter.: oculos, Hor.: labra, Quint.: alqm, jmdm. die Glieder verrenken, Sen. rhet. – II) meton., zermartern, quälen, Sen. u. Suet. – übtr., alqm, Sen.: cogitationem, Petron. – ➳ PAdi. distortus s. bes.
See: distorquere
distorquĕō, (13) torsī, tortum, ēre, tr., ¶ 1 tourner de côté et dʼautre, contourner, tordre : sibi os Ter. Eun. 670, se défigurer, grimacer ; oculos Hor. S. 1, 9, 65, rouler les yeux ¶ 2 torturer, tourmenter : Sen. Ben. 7, 19, 8 ; Ep. 74, 2 || v. distortus.
- 1. verdraaien, verwringen [oculos; os; alqm iems. ledematen verrekken];
- 2. martelen.
dis-torqueō rsī, rtus, ere,
- to turn awry, twist, distort: os, T.: oculos, H.