divolares
Diobolares, vel
Diovolares, B. in V. mutato, ut alibi sæpe. Similiter in sequenti voce pro
Diobolares, hoc est, Duorum obolorum, a Græco
Divoltres, Vilissimæ meretrices, quæ se suaque gratia numorum
præbent, et dicuntur Divoltres, quasi desiderio volentes, vel quasi pro numo
volutæ. Ad quæ Martinius : Mira vox ! Sed non tam homines accusandi, quam
sæculi deploranda caligo.