divulgo
Could not find divulgatumque in Logeion dictionaries.
divulgatumque neuter nominative singular, perfect passive participle masculine genitive plural, perfect passive participle neuter nominative singular, perfect passive participle neuter genitive plural, perfect passive participle neuter accusative singular, perfect passive participle neuter vocative singular, perfect passive participle masculine accusative singular of divulgo
dīvulgo, āvi, ātum, 1, v. a.,
- to spread among the people, to make common, publish, divulge (rare but class.; cf.: publico, vulgo, pervulgo, pervagor): librum, Cic. Att. 12, 40; 13, 21, 4; id. Or. 31 fin.; cf. seria, id. Phil. 2, 4: consilium Domitii, * Caes. B. C. 1, 20, 1: chirographa omnium, Suet. Calig. 24: versiculos, id. ib. 8: omnem mimum, id. Oth. 3 fin. et saep.: rem sermonibus, Cic. Font. 5, 10; cf.: aliquid turpi fama, Tac. A. 12, 49: opinionem tam gloriosae expeditionis, Just. 42, 2, 11; cf.: hanc opinionem in Macedoniam, id. 12, 5, 5.— With acc. and inf.: non est divulgandum de te jam esse perfectum, Cic. Fam. 6, 12, 3; cf. Suet. Claud. 39 fin.—
- B Transf., to make common: cujus primum tempus aetatis palam fuisset ad omnium libidines divulgatum, lowered or degraded to, Cic. Post. Red. ap. Sen. 5, 11.
- —Hence, dīvulgātus, a, um, P. a., widespread: alicujus divulgata gloria, Lucr. 6, 8: divulgata veris ante habere, Tac. A. 4, 11: Afer divulgato ingenio, id. ib. 4, 52: magistratus levissimus et divulgatissimus (sc. praeturae), i.e. most common, Cic. Fam. 10, 26, 2.—Comp. and adv. do not occur.
dī-vulgo (dī-volgo), āvī, ātum, āre, I) gemein machen, allgemein od. allen preisgeben, cuius primum tempus aetatis palam fuisset ad omnium libidines divulgatum, Cic. post red. in sen. 11. – II) im Publikum ausbreiten, bekannt machen, veröffentlichen, consilium alcis, Caes.: librum, Cic.. rem sermonibus, Cic.: divulgato ingenio, da sein Talent bekannt geworden war, Tac.
See: divulgare
dīvulgō, (12) āvī, ātum, āre (dis, vulgo), tr., ¶ 1 divulguer, publier, rendre public : Cic. Att. 13, 21, 4 ; Or. 112 ; Cæs. C. 1, 20, 1 || [avec prop. inf.] répandre le bruit que : Cic. Fam. 6, 12, 3 ; Suet. Claud. 39 ¶ 2 divulgari ad Cic. Sen. 11, se prostituer à.