doctrinalis
doctrīnālis, e, adj. [doctrina],
- theoretical: scientia, Isid. Orig. 2, 24, 14; Cassiod. Inst. Lib. Litt. praef.
doctrīnālis, e (doctrina), theoretisch, Isid. 2, 24, 14.
ordinis ‥ ~is magna confusio est et discipline intolerabilis perturbatio secundarium principali adequare
quod facio nunc [sc. post castellum redditum ] non est destruccio, sed post me bellancium ‥ hostilium castrorum ~is quassacio
cujus [Edwardi I ] et suorum frequens armatorum exercitatio, quid aliud nisi, post ejus exitum de Egypto, paganorum et infidelium expugnacio ~is?
licet modus hujusmodi respondendi simpliciter forsitan caucior videatur, alius tamen modus respondendi per definiciones premissas aut alias meliores ~ior comprobatur
publica et ~ia singillatim gingnasia pertranseat philosophorum
os cujus fuerit parva ‥ aperitio significat hominem pacificum, timidum, fidelem ‥, verecundum, ~em
manus ‥ longe significant hominem ‥ ex facili timidum ‥, discretum, servicialem domestice conversacionis et ~em
Doctrinalis editor sicque producebat / cucumer in medio
novum morum doctrinale / nove vite formula
[Brito ] uno modo inducit ~e pro auctore‥. magnus error est, quia nunquam fuit dignus auctoritate, licet pueris sit utilis in aliquibus, sicut ait: ‘scribere clericulis paro Doctrinale novellis’
liberantur eidem ‥ unus liber Prisciani ‥, unum ~e Magnum, precii ij d‥ .
Magnum ~e(
lego ‥ j ~e rubium
doctor Thomas Walden in suo ~i ‥ testatur ‥
doctrīnālis, e (doctrina), de science, théorique : Isid. Orig. 2, 24, 14.