dulcia
dulcĭa, ōrum, v. dulcis, I. B.
dulcia, s. dulcis(no. I, 1, b, β) u. dulcium.
dulcĭa, ōrum, n. pl., gâteaux, friandises : Lampr. Hel. 26.
Dulcia placenta veneno
plena.Dulcia domestica, Dulcia piperata, etc.Salvianus lib. 5. de Gubern. Dei :
Quid juvat stomachum abstinentia,
si statim Dulcia subsequantur.
Dulciarium, Forum scil. Alia notione Aptius l. 7. de Re culin. cap. 11. :
Dulcia domestica, quæ Dulciaria dicunt, sic facies.In festivitatibus
majoribus ad prandium et ad cœnam fercula addantur, et recedentibus de ea, Dulceamina
addenda sunt.
Dulciamina
Qui ante fores
convivii egredientibus erogat fratribus Dulciamina. Ita Codex Vaticanus, ubi
editus habet tragematia.
Dulcia
Confectionery, sweetmeats, “candy.” A general name applied to sweets made with honey, as distinguished from pastry, or sweet dishes made with meal, fruit, milk, etc. See Lamprid. Elagab. 27 and 32; and the articles diaetetica; pistor.