eclipsare

eclipsare , to eclipse, (pass.) to suffer eclipse; b (pr. ppl. s. pass.); c (fig.). s1179 visa est luna †eclipsimari xv kal. Sept. Torigni 301; suumque / eclipsata sitit rediturum Cynthia Phebum Hanv. I 171 p. 246; stelle inferiores ~ant superiores ‥ quando cadunt inferiores inter solem et superiores Bacon Maj. I 127; si quis dicit quod ipso balneante sol ~atus est a casu ‥, derisio est Siccav. PN 203; Kilwardby OS 497 (v. diametraliter a); frequencius lapis cadens frangit caput quam luna †~etur Duns Ord. II 326 (cf. ib. III 143: quod luna frequenter ~atur); s1339 fuit eclipsis solis ‥ et duravit per duas horas; ~abatur [Chr. Angl. 9: eclipticabatur] enim usque ad quartam partem Wals. HA II app. 381.  b s1133 rex Henricus iiij kal. Augusti sole ~ante in Normanniam transfretavit Brompton 1020.  c scribe solem pupille nobilis / frontis fixum celo mirabilis / eclipsatum J. Howd. Ph. 729; 1257 ne per ministros indignos claritas sua [sc. ecclesie Sar’] ‥ ~etur Conc. Syn. 553; hec responsio lumen beatorum ~at Bradw. CD 764C; regalis preclara nobilitas, quam nulla infidelitatis tenebra ~are ‥ valebat Ps.-Elmh. Hen. V 73; 1470 en lux pastorum ‥ / nunc eclipsatur, marcescit, et incineratur (Vers.) Croyl. Cont. B 544.